Γιατί ο γιος μου παίζει με κούκλες;

Ο γιος σας προτιμάει τις κούκλες από τα αγορίστικα παιχνίδια. Μπορεί αυτό να σημαίνει ότι έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις; Συχνά οι γονείς ανησυχούν από την εικόνα του παιδιού τους, όταν βλέπουν πως το παιδί δεν υιοθετεί συμπεριφορές που «ταιριάζουν» περισσότερο στο φύλο του. Η Βίκυ Ντριβονίκου – Βενέρη, διδάκτωρ Ψυχολογίας, μας εξηγεί τι μπορεί να σημαίνει […]
22 Νοεμβρίου 2017 | 13:55

Ο γιος σας προτιμάει τις κούκλες από τα αγορίστικα παιχνίδια. Μπορεί αυτό να σημαίνει ότι έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις; Συχνά οι γονείς ανησυχούν από την εικόνα του παιδιού τους, όταν βλέπουν πως το παιδί δεν υιοθετεί συμπεριφορές που «ταιριάζουν» περισσότερο στο φύλο του. Η Βίκυ Ντριβονίκου – Βενέρη, διδάκτωρ Ψυχολογίας, μας εξηγεί τι μπορεί να σημαίνει αυτό. Τα παιδιά στην ηλικία των τριών ή τεσσάρων ετών, δεν κατατάσσουν τα παιχνίδια σε «κοριτσίστικα» ή «αγορίστικα». Απλά, επιλέγουν αυτά που τους κινούν περισσότερο το ενδιαφέρον ή εκδηλώνουν μιμητική συμπεριφορά. Δηλαδή, μπορεί ο γιος σας να επιλέγει αυτά τα παιχνίδια επειδή βλέπει να τα επιλέγει η αδερφή του. Ίσως ακόμα η συμπεριφορά αυτή να υποκρύπτει και έναν ανταγωνισμό/αντιζηλία ανάμεσα στα δύο αδέρφια. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να αντιδράσετε έντονα και πιεστικά απέναντι στο γιο σας , αλλά να ενισχύσετε την υιοθέτηση συμπεριφορών που θα ενδυναμώσουν την ταυτότητα του φύλου του. Μπορείτε για παράδειγμα να τον παρακινήσετε να παίξει με παιχνίδια κατάλληλα για την ηλικία του και, ακόμα κι αν επιλέγει «κοριτσίστικα», βοηθήστε τον να δημιουργήσει μια ιστορία, όπου π.χ. ναι μεν παίζει με τις κούκλες, αλλά εκείνος αναλαμβάνει «αντρικό» ρόλο, όπως να είναι ο σοφέρ και με τα αυτοκινητάκια του να πηγαίνει βόλτα τις κούκλες. Επιπλέον, είναι καλό να γνωρίζετε ότι τα παιδιά αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τη σταθερότητα του φύλου γύρω στα 5 χρόνια, οπότε η συμπεριφορά του παιδιού πιθανόν να έχει παροδικό χαρακτήρα και το παιδί μεγαλώνοντας να προσεγγίζει περισσότερο τη σεξουαλική του ταυτότητα και το σεξουαλικό του προσανατολισμό. Τέλος, η σεξουαλικότητα κάθε παιδιού (και μελλοντικού ενήλικα) καθορίζεται από διάφορους παράγοντες και εκφράζεται με ένα σύνολο συμπεριφορών. Άρα, δεν είναι χρήσιμο να «δαιμονοποιούμε» μεμονωμένες συμπεριφορές των παιδιών μας και τελικά να γινόμαστε πιεστικοί ως προς τις επιλογές του. Με τη συνεργασία της Βίκυς Ντριβονίκου – Βενέρη (διδάκτωρ Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Surrey, επιστημονική υπεύθυνη, www.psixo-logw.gr).

Πρόσφατα Άρθρα
Γονείς και παιδιά: 6 συνδετικοί κρίκοι που μας κρατάνε για πάντα ενωμένους 6 Μαΐου 2026, 08:00
Κλίμα: Φοβισμένα τα παιδιά μπροστά στην περιβαλλοντική καταστροφή 6 Μαΐου 2026, 08:00
Το παιχνίδι που προστατεύει την ψυχική υγεία των παιδιών 6 Μαΐου 2026, 08:00
Μαθήματα: Τι να κάνουμε για κινητοποιηθεί το παιδί να μελετήσει; 6 Μαΐου 2026, 08:00
Αδέλφια: Τι να κάνετε όταν τσακώνονται; 5 Μαΐου 2026, 19:00
Καθαρά χέρια: Πως θα γίνει το πλύσιμό τους συνήθεια στα νήπια; 5 Μαΐου 2026, 08:00
Άσθμα υπό έλεγχο: 3 τρόποι να βοηθήσετε το παιδί να το διαχειριστεί 5 Μαΐου 2026, 08:00
Μαθαίνουμε μαθηματικά με απλές δραστηριότητες στο σπίτι 4 Μαΐου 2026, 08:00
Τεμπελιά ή εξουθένωση; Γιατί το παιδί σας δεν μελετάει πια; 4 Μαΐου 2026, 08:00
Κακά όνειρα: Μπορούν τα παιδιά να ελέγξουν τους εφιάλτες τους; 3 Μαΐου 2026, 18:00
Περιέργεια: Το πιο ισχυρό «όπλο» των παιδιών 3 Μαΐου 2026, 14:00
Ψυχική ανθεκτικότητα: Που κρύβεται το «μυστικό»; 3 Μαΐου 2026, 08:00
Οικογενειακό τραπέζι: Όταν η οθόνη μπαίνει ανάμεσά μας 2 Μαΐου 2026, 14:00
Το μεγάλο άλμα: Τι νιώθει ένα 6χρονο παιδί; 2 Μαΐου 2026, 08:00
Τα παιδιά «διαβάζουν» τους γονείς: Η ανάγνωση ως εργαλείο συναισθηματικής ασφάλειας 1 Μαΐου 2026, 08:00
imommy.gr © 2026 - All Rights Reserved
Exit mobile version