Θέλουμε τα παιδιά μας να μάθουν να διαχειρίζονται και να αποδέχονται ευκολότερα ορισμένα καθημερινά περιστατικά, όπως οι καθυστερήσεις, χωρίς να αναστατώνονται ή να εκνευρίζονται. Ωστόσο, πολλά από αυτά, σχεδόν εκ φύσεως, δεν μπορούν να περιμένουν, είτε την σειρά τους είτε την ώρα για να βγείτε βόλτα, με αποτέλεσμα συχνά να γίνονται πιεστικά, βομβαρδίζοντας σας με ασταμάτητες ερωτήσεις, οι οποίες ενδεχομένως να μετατραπούν σε εκνευρισμό, κλάματα, ακόμα και φωνές.
Αν όλα αυτά σας ακούγονται ιδιαίτερα γνώριμα, τότε θα μπορούσατε να δοκιμάσετε κάποιο από τα ακόλουθα τρικ ώστε να βοηθήσετε το μικρό σας να αποκτήσει αυτοέλεγχο και να γίνει περισσότερο υπομονετικό.
Η σωστή διαχείριση «φέρνει» υπομονή
Βοηθήστε το παιδί σας να διαχειρίζεται με ψυχραιμία και λογική σκέψη, οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει μέσα στην ημέρα του. Ιδιαίτερα όταν παρατηρείτε ότι είναι αγχωμένο ή ανήσυχο δοκιμάστε να συζητήσετε μαζί του, ώστε να σας πει την αιτία της ανησυχίας. Έπειτα αφήστε το να σας πει τι μπορεί να κάνει για να επιλύσει ένα πρόβλημα ή για να διαχειριστεί ωφέλιμα το άγχος του. Δώστε του να καταλάβει ότι είναι φυσιολογικό να νιώθει ανησυχία ή άγχος, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αφήσει τέτοιου είδους συναισθήματα να το κυριεύσουν.
Ερωτήσεις με θετικό τόνο
Όταν το κάνετε ερωτήσεις φροντίστε να παραμένετε ψύχραιμοι και θετικοί ενώ θα ήταν καλό να προτιμήσετε περισσότερο ερωτήσεις ανοιχτού τύπου, που δεν προϋποθέτουν ως απάντηση μόνο το όχι ή το ναι. Καθώς προσπαθεί να οργανώσει και να διατυπώσει σωστά την απάντησή του, η προσοχή του αποσπάται, με αποτέλεσμα να διακατέχεται από ένα αίσθημα ηρεμίας.
Η δύναμη του αναστοχασμού
Αφού το παιδί υποβληθεί σε μια περίοδο που θα δοκιμάσετε μαζί την υπομονή του, είτε αποτελέσει μία επιτυχημένη εμπειρία είτε όχι, δώστε του χρόνο να ξεκουραστεί και να σκεφθεί όλα όσα δοκίμασε. Με αυτόν τον τρόπο θα του δώσετε την ευκαιρία να βρει τι πήγε λάθος αλλά και τους σωστούς τρόπους για να προσπαθήσει ξανά, την επόμενη φορά. Παράλληλα την επόμενη στιγμή που θα κληθεί να είναι υπομονετικό, θα έχει την εμπειρία να αναγνωρίσει τι ακριβώς συμβαίνει αλλά και τον τρόπο που θα πρέπει να αντιδράσει.