Τα μωρά που έχουν αναιμία έχουν χαμηλότερο αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων από το κανονικό. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια αυτό που κάνουν είναι να μεταφέρουν οξυγόνο σε όλο το σώμα. Κάτι το οποίο μπορεί να επηρεάσει ανεπανόρθωτα τη γνωστική ανάπτυξη και σωματική ανάπτυξη των βρεφών.
Πού οφείλεται;
Ένα νεογέννητο μπορεί να αναπτύξει αναιμία για διάφορους λόγους:
#1 Το σώμα του δεν παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια
Τα περισσότερα μωρά έχουν κάποια αναιμία τους πρώτους μήνες της ζωής τους. Αυτό είναι γνωστό ως φυσιολογική αναιμία. Ο λόγος που εμφανίζεται είναι ότι το σώμα του μωρού αναπτύσσεται γρήγορα και χρειάζεται χρόνος για να μπορέσει η παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες του νεογνού.
#2 Το σώμα του διασπά τα ερυθρά αιμοσφαίρια πολύ γρήγορα
Αυτό το πρόβλημα είναι σύνηθες όταν οι ομάδες αίματος της μητέρας και του μωρού δεν ταιριάζουν. Αυτό ονομάζεται ασυμβατότητα Rh/ABO. Αυτά τα μωρά έχουν συνήθως ίκτερο (υπερχολερυθριναιμία), που μπορεί να κάνει το δέρμα τους να κιτρινίσει. Σε λίγα μωρά, η αναιμία μπορεί επίσης να προκληθεί από λοιμώξεις ή γενετικές (κληρονομικές) διαταραχές.
#3 Το μωρό χάνει πάρα πολύ αίμα
Η απώλεια αίματος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Νεογνών (ΜΕΝΝ) συμβαίνει συνήθως επειδή απαιτούνται συχνές εξετάσεις αίματος. Αυτές οι εξετάσεις χρειάζονται για να βοηθήσουν την ιατρική ομάδα να διαχειριστεί την κατάσταση του μωρού σας. Το αίμα που λαμβάνεται δεν αντικαθίσταται γρήγορα, γεγονός που προκαλεί αναιμία.
#4 Το μωρό γεννήθηκε πρόωρα
Τα μωρά που γεννιούνται πρόωρα (πρώιμα) έχουν μικρότερο αριθμό ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτά τα ερυθρά αιμοσφαίρια έχουν επίσης μικρότερη διάρκεια ζωής σε σύγκριση με τα ερυθρά αιμοσφαίρια των τελειόμηνων μωρών. Η παθολογική αυτή κατάσταση ονομάζεται αναιμία της προωρότητας.
Άλλες, λιγότερο συχνές, αιτίες για την βρεφική αναιμία είναι η εσωτερική αιμορραγία και η μεταφορά αίματος μεταξύ του εμβρύου και της μαμάς, ενώ το μωρό είναι ακόμη στη μήτρα.
Ποια είναι τα συμπτώματα;
Πολλά μωρά με αναιμία δεν έχουν συμπτώματα. Όταν εμφανίζονται συμπτώματα, αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:
- Χλωμό δέρμα
- Αίσθημα νωθρότητας (χαμηλή ενέργεια)
- Κακή σίτιση ή κούραση κατά το τάισμα
- Ταχυκαρδία και γρήγορη αναπνοή κατά την ανάπαυση
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η αναιμία διαγιγνώσκεται με εξέταση αίματος από τον γιατρό του παιδιού σας. Σκοπός είναι να μετρηθούν τα επίπεδα στο αίμα της αιμοσφαιρίνης (η πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρει οξυγόνο), του αιματοκρίτη (το ποσοστό του αίματος που αποτελείται από ερυθρά αιμοσφαίρια) και των δικτυοερυθροκυττάρων (το ποσοστό των ανώριμων ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίμα). Η τελευταία εξέταση δείχνει πόσα νέα κύτταρα δημιουργούνται.
Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Ο παιδίατρός σας θα καθορίσει ποια θεραπεία είναι η καλύτερη για το μωρό σας.
Πολλά μωρά δεν χρειάζονται καμία θεραπεία. Ωστόσο, τα πολύ πρόωρα μωρά ή τα μωρά που είναι πολύ άρρωστα μπορεί να χρειαστούν μετάγγιση αίματος για να αυξηθεί ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο σώμα. Άλλα μωρά θα υποβληθούν σε θεραπεία με φάρμακα για να βοηθήσουν το σώμα τους να παράγει περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια.
Σε όλα τα παιδιά που έχουν διαγνωστεί με αναιμία θα δοθεί ειδικό πλάνο διατροφής, που θα βοηθήσει το μωρό να παράγει ερυθρά αιμοσφαίρια.
Συνήθως, χρειάζονται μέσα σε 6 έως 12 μήνες ο αριθμός των αιμοσφαιρίων θα επανέλθει στο φυσιολογικό και τα αποθέματα σιδήρου του οργανισμού θα συμπληρωθούν.