Συμπεριφορές που δεν φαντάζεστε ότι είναι αναπτυξιακά ορόσημα

Κάθε γονέας πρέπει να γνωρίζει αυτά τα κοινά αλλά «μυστικά» αναπτυξιακά ορόσημα, που είναι απολύτως φυσιολογικά στα παιδιά, λένε οι παιδίατροι.
21 Απριλίου 2023 | 08:06

Το μπουσούλημα, οι πρώτες λέξει και βήματα είναι μερικά από τα πιο βασικά αναπτυξιακά ορόσημα στην πρώιμη παιδική ηλικία που οι γονείς περιμένουν με ανυπομονησία καθώς το μωρό τους μεγαλώνει.

Ωστόσο, υπάρχουν και άλλα ορόσημα ή εντελώς φυσιολογικές συμπεριφορές που μπορεί να μην περιλαμβάνονται στις παραδοσιακές λίστες, τους οδηγούς και τα βιβλία γονέων.

Κάποια από αυτά μπορεί στην αρχή να φαίνονται ανησυχητικά για τους γονείς, ακόμα κι αν είναι και δείκτες ανάπτυξης.

Διαβάστε επίσης: Μωρό: Πώς βοηθά το να το ξαπλώνουμε μπρούμυτα

Ακολουθούν μερικά από τα πιο κοινά «μυστικά» αναπτυξιακά ορόσημα που συχνά παραβλέπονται:

Συχνός λόξυγγας

Ο λόξυγγας είναι ακούσιος σπασμός ή ξαφνικές κινήσεις του διαφραγματικού μυός, ο οποίος ελέγχει την αναπνοή. Στα νεογέννητα και τα βρέφη, οι μύες του διαφράγματός τους γίνονται πολύ πιο δυνατοί. Το τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει αυτά τα αντανακλαστικά αναπτύσσεται επίσης πολύ γρήγορα. Το έντερό τους αλλάζει επίσης.

Ο λόξυγγας προκαλείται και από ερεθισμό του φρενικού νεύρου, το οποίο ελέγχει το διάφραγμα. Πολλές φορές επειδή τα μωρά αρχίζουν να τρώνε και να πίνουν και αρχίζουν να διευρύνουν το στομάχι τους και το νεύρο να προκαλέσει λόξυγγα.

Τράβηγμα μαλλιών

ο τράβηγμα των μαλλιών είναι στην πραγματικότητα απλώς μια έκφραση της ικανότητάς τους να πιάνουν αντικείμενα. Είναι πολύ φυσιολογικό, ακόμα κι αν είναι επώδυνο… Παρά το μέγεθός τους, τα μωρά μπορούν να τραβήξουν με μεγάλη δύναμη.

Γύρω στους τέσσερις μήνες, τα βρέφη αποκτούν ξαφνικά αυτή την απίστευτη δύναμη και τότε είναι που αρχίζουν να πιάνουν το πρόσωπο ή τα μαλλιά σας. Τα μωρά συχνά καταφέρνουν να πιάνονται από πράγματα πριν φτάσουν στο ορόσημο να μπορούν να τα αφήσουν.

Απλώς αρπάζουν για να κρατηθούν και το επόμενο πράγμα που ξέρετε είναι ότι προσπαθείτε να ξεσφίξετε τα χεράκια τους και να βγάλετε τα μαλλιά σας. Δεν είναι λόγος ανησυχίας, σημειώνουν οι ειδικοί, αλλά ένας καλός λόγος για τους γονείς και τους φροντιστές να αρχίσουν να δένουν τα μαλλιά τους για να τα κρατούν μακριά από τις μικροσκοπικές «δαγκάνες».

Περίεργες κραυγές

Επειδή έχουν μόνο έναν τύπο κραυγής, μια ανησυχητική κραυγή μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε, από πείνα μέχρι κούραση. Συχνά τα νεογέννητα κλαίνε χωρίς να συμβαίνει κάτι, αλλά κλαίνε με τέτοιο τρόπο που το κάνουν να φαίνεται σαν να είναι επείγον.

Γύρω στους τέσσερις με πέντε μήνες, τα παιδιά θα αρχίσουν να αναπτύσσουν διαφορετικές κραυγές για διαφορετικούς λόγους. Γεγονός που μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να καταλάβουν τι θέλουν ή τι χρειάζονται.

Ωστόσο, γύρω στους έξι με εννέα μήνες, τα μωρά γίνονται πιο ομιλητικά και συνειδητοποιούν ότι το κλάμα τους μπορεί να έχει ανταπόκριση από τους ανθρώπους. Το αποτέλεσμα; Κραυγές, τσιρίδες και ουρλιαχτά. Κι όμως είναι είναι ένα φυσιολογικό ορόσημο και μέρος της φωνητικής και γλωσσικής ανάπτυξης.

Τρέμουλο

Ένα άλλο συνηθισμένο ορόσημο για τα βρέφη είναι όταν αρχίζουν να τρέμουν ή να τινάζουν το κεφάλι και το σώμα τους. Αυτό τυπικά αρχίζει στο στάδιο του νεογέννητου και μπορεί να συνεχιστεί μέχρι την ηλικία των 4 μηνών.

Τα νεογέννητα μωρά έχουν κάτι που μπορεί να τα κάνει να κινούνται ή να τρέμουν απότομα ως απάντηση σε διάφορα ερεθίσματα ή εναύσματα. Συνήθως εξαφανίζεται μετά από περίπου δύο μήνες. Είναι συχνά φυσιολογικό καθώς το μωρό αναπτύσσει τα αντανακλαστικά του.

Κάπου μεταξύ έξι και εννέα μηνών, τα μωρά μπορεί επίσης να αρχίσουν να κουνάνε πολύ το κεφάλι τους και αυτό συμβαίνει επειδή ανακαλύπτουν τα διάφορα μέρη του σώματός τους και πώς να τα κινούν.

Ξεσπάσματα

Τα ξεσπάσματα είναι ένα πολύ φυσιολογικό μέρος της παιδικής ανάπτυξη. Αλλά αυτό το ορόσημο μπορεί να έρθει νωρίτερα απ’ ό,τι περιμένουν οι γονείς, λένε οι ειδικοί. Συχνά ακούμε ότι η ηλικία των 2 είναι δύσκολη, αλλά τα ξεσπάσματα θυμού μπορεί να αρχίσουν πολύ νωρίτερα (ήδη από τους 12 μήνες). Αυτό όμως δεν είναι κάτι που πρέπει να ανησυχείτε.

Από τη στιγμή που το μωρό έχει μια ανάγκη και (όταν) δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσει μέσω των λέξεων, είναι σε θέση να ρίξει ξεσπάσματα και να εκφράσει την απογοήτευσή του. Τα ξεσπάσματα μπορεί επίσης να συνεχιστούν και στην προσχολική ηλικία, όταν υπάρχουν πολλές αλλαγές και άγχος αποχωρισμού.

Ακροβατικά

Αν και είναι ανησυχητικό για τους γονείς, είναι αρκετά φυσιολογικό τα παιδιά να γίνονται ριψοκίνδυνα και τολμηρά μόλις μπορούν να περπατήσουν και να σκαρφαλώσουν, σημειώνουν οι ειδικοί. Γύρω στους 15 με 18 μήνες, αρχίζουν να κάνουν πολύ επικίνδυνα πράγματα. Δεν έχουν καμία αντίληψη του κινδύνου.

Αισθάνονται ότι μπορούν να κάνουν έναν τόνο περισσότερα από όσα μπορεί να κάνει στην πραγματικότητα το μικρό τους σώμα ακόμα. Και θα δοκιμάσουν τα πάντα.

Ψέματα ή επινόηση ιστοριών

Όταν τα παιδιά φτάνουν στο νηπιαγωγείο, γύρω στα 4 με 6 χρόνια, είναι σύνηθες να αρχίσουν να λένε πολλά ψέματα. Μπορεί να σκαρφιστούν περίπλοκες, απίστευτες ιστορίες για τον εαυτό τους, τους φίλους τους ή το σχολείο. Αναμειγνύουν τη φαντασία με την πραγματικότητα.

Αυτού του είδους τα ψέματα σε αυτή την ηλικία συχνά δεν αποτελούν σοβαρό πρόβλημα, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το προμετωπιαίο πλαίσιο του εγκεφάλου – το οποίο ρυθμίζει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις αποφάσεις μας – αναπτύσσεται ραγδαία.

Τα ψέματα ενός παιδιού συχνά ξεκινούν ως χαριτωμένα. Αλλά καθώς μεγαλώνουν, μπορεί να μάθουν να λένε ψέματα για να ξεφύγουν από ορισμένες συμπεριφορές, να αποφύγουν τις συνέπειες ή να τραβήξουν την προσοχή.

Επιλεκτικότητα στο φαγητό

Αυτό είναι τόσο φυσιολογικό όσο και συνηθισμένο. Τα περισσότερα παιδιά φτάνουν σε αυτό το ορόσημο μεταξύ των ηλικιών 2 και 4 ετών. Μετά την ηλικία των 2 ετών, τα παιδιά αναπτύσσονται πολύ λιγότερο γρήγορα και έτσι, επειδή ο ρυθμός ανάπτυξής τους επιβραδύνεται, οι θερμιδικές τους απαιτήσεις μειώνονται πολύ.

Οπότε είναι φυσιολογικό τα παιδιά σε αυτή την ηλικία να μην θέλουν να τρώνε πολύ ή να μην ενδιαφέρονται για το φαγητό. Ένα παιδί μπορεί απλώς να τσιμπολογάει όλη μέρα και αυτές οι θερμίδες αρκούν για να διατηρήσουν την ανάπτυξή του.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία μαθαίνουν επίσης να λένε όχι και να επικοινωνούν τις προτιμήσεις τους, οπότε είναι φυσιολογικό να συμβαίνει αυτό γύρω από το φαγητό. Δεν έχουν αυτή την ωριμότητα για να γνωρίζουν τι είναι μια ισορροπημένη διατροφή. Απλά θέλουν αυτό που θέλουν.

Πολλά παιδιά θα το ξεπεράσουν κάποια στιγμή. Ενώ κάποια παιδιά είναι πιο επιλεκτικά από άλλα ή χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι είναι ένας μαραθώνιος, όχι σπριντ.

imommy.gr © 2024 - All Rights Reserved
Exit mobile version