Όχι μόνο στο σπίτι αλλά και στο πάρκο, την παραλία, τα μαγαζιά, το παιδί μπορεί να περνά μια φάση που θεωρεί πως όλα επιτρέπονται και όλα του ανήκουν. Σε αυτήν την περίπτωση το να το μαλώνετε δεν βοηθά. Αν προσπαθήσετε να του πάρετε από τα χέρια το παιχνίδι που άρπαξε από ένα άλλο παιδάκι, το πιο πιθανό είναι να έρθετε αντιμέτωποι με κλάματα.
Πέραν της υπομονής, πώς τελικά μπορούμε να διαχειριστούμε αυτήν την, κατά τα άλλα, φυσιολογική κατάσταση;
Διαβάστε επίσης: Έξυπνα και συναισθηματικά ευφυή παιδιά: 4 φράσεις που δεν πρέπει να τους λέμε
Τι να κάνετε μπροστά στις απαιτήσεις και την επιμονή του παιδιού
Η υποχώρηση, η ανοχή, η άρνηση και η αυστηρότητα είναι μάλλον λάθος επιλογές. Καθώς κανένα παιδί πριν από την ηλικία των 2 – 3 ετών δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τα «πρέπει» των μεγάλων, σε αυτή τη φάση της ανάπτυξής τους, έχουν απόλυτη ανάγκη από τον ενήλικα να τους ορίσει τα όρια για το τι είναι δυνατό να γίνει και τι όχι. Όρια τα οποία θα πρέπει να είναι συγκεκριμένα, αιτιολογημένα και κατανοητά.
- Αποφεύγετε να του παρέχετε υλικά ανταλλάγματα στην προσπάθειά σας να βάλετε όρια.
- Θα πρέπει να έχετε αρκετή υπομονή και να επαναλαμβάνετε αρκετές φορές με ηρεμία εκείνο που πρέπει να γίνει.
- Γίνετε πιο ελαστικοί και διαλλακτικοί αλλά μην υποχωρείτε σε όλες του τις απαιτήσεις μόνο και μόνο για να το ευχαριστήσετε ή για να αποφύγετε την γκρίνια του.
- Μην είστε συνέχεια αρνητικοί και με το «όχι».
- Να είστε σταθεροί και συνεπείς στην συμπεριφορά σας. Το παιδί πρέπει να γνωρίζει με σιγουριά τι μπορεί να κάνει και τι όχι. Αν την μία μέρα του λέτε «ναι» και την επόμενη «όχι», δεν μπορεί να καταλάβει τι τελικά ισχύει και ποιο είναι το όριο και ο κανόνας.
- Ακολουθήστε μια κοινή τακτική. Όταν η μαμά απαγορεύει και ο μπαμπάς επιτρέπει ή το αντίστροφο, είναι πολύ δύσκολο να καταφέρετε να δείξετε στο παιδί ποιο είναι το όριο.
*Επιπλεον
Βρείτε τι ηρεμεί το παιδί
Συζητήστε με το μικρό σας για τα πράγματα που του αρέσει να κάνει. Ρωτήστε το ποιες είναι οι δραστηριότητες που το γεμίζουν χαρά. Μπορεί να είναι η επίλυση παζλ, ο χορός, το τραγούδι κλπ. Οτιδήποτε κι αν είναι, γράψτε τα σε ένα χάρτι και εξηγήστε του ότι μπορεί να δοκιμάζει να κάνει κάτι από αυτά όταν αισθάνεται άσχημα.
Έτσι, η ένταση θα φεύγει, το παιδί θα ηρεμεί και θα μπορεί να διαχειρίζεται καλύτερα τα συναισθήματά του κάθε φορά που έρχεται αναπόφευκτα αντιμέτωπο με τα «μην» καθώς μεγαλώνει.