Γονείς: Τι κάνουμε όταν τα παιδιά «σπάνε» τα όρια;

Πώς μπορεί να βρεθεί η χρυσή τομή;

Διαβάστε επίσης: Παιδί: Τι πρέπει να του μάθουμε πριν πάει παιδικό σταθμό

Αυταρχικό στυλ ανατροφής- Είναι αποτελεσματικό;

Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζετε τα προβλήματα που προκύπτουν με το παιδί μας είναι ζωτικής σημασίας για την επίλυσή τους. Ιδανικά, θα πρέπει να είναι ειρηνικός και συνειδητός.

Καθώς το παιδί μεγαλώνει, συχνά παύει να είναι υπάκουο. Οι «εκρήξεις» στη συμπεριφορά των παιδιών δεν είναι ένα ασυνήθιστο φαινόμενο. Όταν αυτές συμβαίνουν, πολλοί γονείς υποθέτουν πως τα παιδιά τους προσπαθούν να τους επιβληθούν και να τους χειραγωγήσουν. Για το λόγο αυτό, μπορεί να ανταποκρίνονται με αυταρχικότητα.

Το αυταρχικό στυλ ανατροφής ωστόσο, δεν έχει θετικά αποτελέσματα.

Πώς θα επιλυθούν εποικοδομητικά οι συγκρούσεις

Για να καλλιεργήσετε τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών, είναι προτιμότερο να κρατήσετε τον αυταρχισμό… έξω από το σπίτι έτσι ώστε να παραμείνει ισχυρός ο δεσμός με το παιδί σας και παράλληλα να του διδάξετε πολύτιμα «εργαλεία» ζωής,

Αντ’ αυτού λοιπόν, παραμείνετε ψύχραιμοι. Η υπομονή, η ενσυναίσθηση, ο σεβασμός και η ήρεμη συζήτηση είναι όλα όσα χρειάζεστε για να επιβληθείτε. Κι αυτό γιατί μονάχα έτσι το παιδί μπορεί να καταλάβει τα λάθη του και να αλλάξει συμπεριφορά.

Κανείς δεν μπορεί να έχει πάντα δίκιο

Όταν, ως γονείς, χρησιμοποιούμε τη θέση ισχύος μας για να επιβληθούμε χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τα συναισθήματα των παιδιών, τα πληγώνουμε πολύ περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε.

Πίσω από φαινομενικά αθώες φράσεις επιβολής της εξουσίας μας, μπορεί άθελά μας να κάνουμε τα παιδιά να αισθάνονται ως προσωπικότητες… ανύπαρκτα.

Ανεξάρτητα από τη σοφία που με τα χρόνια και την εμπειρία αποκτούμε, ως γονείς, αποκλείεται να έχουμε πάντα δίκιο, ούτε να ενεργούμε πάντοτε σωστά.

Για αυτούς του λόγους,  ο διάλογος με το παιδί μας είναι ένα στοιχείο «κλειδί» ώστε να εκφράζονται τα συναισθήματα και των δύο πλευρών.

Τα παιχνίδια εξουσίας δεν έχουν θέση στην οικογένεια

Μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε μια οικογένεια στην οποία κυριαρχούν οι συγκρούσεις, ο αυταρχισμός και η έλλειψη διαλόγου τείνουν να είναι ανασφαλή και να έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Οι εκρήξεις των παιδιών δεν είναι τίποτα άλλο από μια υπερβολική συσσώρευση συναισθημάτων που πρέπει να απελευθερωθούν με κάποιο τρόπο. Είναι προφανές πως δεν το κάνουν επίτηδες. Επομένως, η παροχή στα παιδιά ενός ασφαλούς περιβάλλοντος για να εκφραστούν ελεύθερα είναι πολύτιμη.

Εάν λοιπόν αισθάνεστε ότι, σε στρεσογόνες στιγμές, υιοθετείτε μια αυταρχική στάση για να ηρεμήσετε τη συμπεριφορά των παιδιών σας, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε τις τακτικές σας.

Οι συγκρούσεις με τα παιδιά άλλωστε, θα υπάρχουν, είτε το θέλουμε είτε όχι.

Γιατί μέσω αυτών των καταστάσεων να μην επιλέξουμε να βγάλουμε κάτι ωφέλιμο με αγάπη και υπομονή;