Αν πιστεύετε ότι τα ευτυχισμένα παιδιά είναι συνεχώς χαρούμενα, η έρευνα αποδεικνύει ότι κάνετε λάθος.
Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Experimental Psychology, η ευτυχία είναι κάτι παραπάνω από το να νιώθει κανείς μόνο ευχαρίστηση και να αποφεύγει τον πόνο.
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια στην ψυχολογία επικρατεί η αντίληψη ότι η ευτυχία είναι τόσο μεγαλύτερη όσο μεγιστοποιούνται τα ευχάριστα συναισθήματα και ελαχιστοποιούνται τα δυσάρεστα.
Διαβάστε επίσης: Συναισθηματικά ευφυή παιδιά: 2 φράσεις που δεν πρέπει να τους λέτε
Όμως, όπως ανέφεραν, ίσως ήρθε η ώρα να αναβιώσει η άποψη του Αριστοτέλη ότι η ευτυχία έχει να κάνει με τα «σωστά» συναισθήματα και ότι οι άνθρωποι γίνονται πιο ευτυχισμένοι όσο περισσότερο βιώνουν τα συναισθήματα που θέλουν, ακόμη κι αν αυτά δεν είναι ευχάριστα.
Τα συναισθήματα είναι όλα μέρος της ανθρώπινης συναισθηματικής εμπειρίας, πράγμα που πρέπει να εξηγήσουμε στο παιδί, καθώς μπορεί διαφορετικά να προκληθεί σύγχυση.
Γιατί δεν πρέπει να βάζουμε ταμπέλες στα συναισθήματα
Τα πράγματα στη συναισθηματική ανθεκτικότητα των παιδιών, ίσως θα ήταν πιο εύκολα αν δεν βάζαμε τις ταμπέλες «αρνητικά» και «θετικά» στα συναισθήματα.
Γενικά, τόσο τα παιδιά όσο και οι μεγάλοι, τείνουν να καταστέλλουν ασυνείδητα έντονα συναισθήματα, ειδικά εκείνα που συνδέονται με δυσφορία, είναι άβολα ή συνδέονται με δυσάρεστες εμπειρίες.
Κι επειδή, συχνά, περιγράφουμε τον θυμό, τον εκνευρισμό, την θλίψη, τον φόβο και την απογοήτευση ως «αρνητικά», είναι λογικό το παιδί να αισθανθεί ότι οι άνθρωποι γύρω του μπορεί να το επικρίνουν για αυτά.
Έτσι, η πρώτη του αντίδραση σε ένα τέτοιο συναίσθημα θα να είναι να το «θάψει κάτω από το χαλάκι».
Το πρόβλημα είναι ότι, στην πραγματικότητα, τα συναισθήματά μας έχουν μεγαλύτερη ισχύ όταν δεν τα αποδεχόμαστε.
Με απλά λόγια, δεν μπορούμε να τα «ξεφορτωθούμε» μέχρι να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να τα αισθανθεί.
Κι ενώ οι περισπασμοί μπορεί να είναι μια χρήσιμη στρατηγική αντιμετώπισης του πόνου βραχυπρόθεσμα, όταν ενθαρρύνετε το παιδί να αποφεύγει να επεξεργάζεται τα επώδυνα συναισθήματα, είναι σαν να βάζετε «τρικλοποδιά» στον μελλοντικό του εαυτό.
Μάλιστα, μελέτες δείχνουν ότι ο ανεπίλυτος θυμός είναι επιβλαβής τόσο για την σωματική όσο και για την συναισθηματική υγεία του παιδιού.
Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να κάνετε δημιουργήσετε ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στην οικογένεια όπου το παιδί θα μπορεί να μιλά και να εκφράζει όλα όσα αισθάνεται.