Τα μικρά παιδιά δοκιμάζουν τα όρια της αυτονομίας τους, θέλουν να δείχνουν ανεξαρτησία αλλά ταυτόχρονα καταλαβαίνουν ότι πρέπει να ακολουθήσουν τους κανόνες. Η διαμαρτυρία είναι ένα αναμενόμενο βήμα στη διαδικασία μάθησης του αυτοελέγχου και της συνεργασίας.
Ουσιαστικά, αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στα παιδιά να «κρατούν τα προσχήματα», να διατηρούν την αίσθηση ανεξαρτησίας τους, ακόμη κι αν τελικά κάνουν αυτό που τους ζητείται.
Διαβάστε επίσης: Πώς να μεγαλώσετε παιδιά με εξαιρετικές κοινωνικές δεξιότητες
Και δεν είναι μόνο τα παιδιά που το κάνουν αυτό. Σκεφτείτε πόσες φορές κι εσείς έχετε μουρμουρίσει «δεν θέλω» ενώ σηκώνεστε απρόθυμα από το κρεβάτι για να πάτε στη δουλειά, να ταΐσετε τα κατοικίδια ή να τακτοποιήσετε το σπίτι. Η λεκτική έκφραση της αντίστασης μοιάζει να λειτουργεί σαν βαλβίδα εκτόνωσης που μας επιτρέπει τελικά να προχωρήσουμε στην πράξη.
Αντί να βλέπουμε τις διαμαρτυρίες των παιδιών ως πείσμα ή ανυπακοή, μπορούμε να τις αντιμετωπίζουμε ως μέρος της διαδικασίας μάθησης. Μέσα από αυτές τις μικρές μάχες, τα παιδιά:
-
μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους,
-
εξασκούν την ευελιξία τους,
-
χτίζουν αντοχή στις απαιτήσεις της καθημερινότητας.
Αναγνωρίστε την ανάγκη του για προσοχή
Όταν σας ζητά κάτι ευγενικά, ανταποκριθείτε άμεσα. Αν είστε απασχολημένη, εξηγήστε του ότι θα έχει την προσοχή σας μετά από λίγη ώρα αλλά φροντίστε να το τηρήσετε. Αν τραβήξετε το χρόνο, θα γκρινιάξει σίγουρα γιατί ακόμα δεν έχει κατακτήσει τη δεξιότητα της υπομονής.
Ακούστε τα παιδιά αλλά μην «υποκύπτετε» έτσι εύκολα
Δώστε χρόνο στο παιδί να σας μιλήσει και να σας πει τι ακριβώς θέλει. Μιλήστε διεξοδικά μαζί του γι’ αυτά που το απασχολούν, το ανησυχούν, το δυσαρεστούν και το κάνουν να γκρινιάζει. Συζητώντας μαζί του και γνωρίζοντάς το καλύτερα, θα βρείτε τον τρόπο να μειώσετε τα καθημερινά του παράπονα.
Μην υποκύπτετε κάθε φορά που γκρινιάζει δίνοντάς του αυτό που θέλει. Βοηθήστε το να καταλάβει πως με το να γκρινιάζει δεν θα καταφέρει όλα όσα φαντάζεται. Αν πάλι κουράζεστε από την ασταμάτητη γκρίνια και τα τσιριχτά κλάματα, πάρτε το χρόνο σας και προσπαθήστε να ηρεμήσετε. Εξηγήστε του πως αυτό δεν είναι τιμωρία. Όπως όμως το παιδί σας έχει το δικαίωμα να γκρινιάζει, έτσι κι εσείς δικαιούστε να έχετε λίγο χρόνο για να ηρεμήσετε.
Σε κάθε περίπτωση, είναι καλό να παρατηρήσετε καλά τη συμπεριφορά του παιδιού. Γκρινιάζει όταν θέλει κάτι από εσάς; Όταν νευριάζει; Όταν είναι κουρασμένο; Όταν φεύγετε από το οπτικό του πεδίο; Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας; Έτσι θα καταλάβετε πώς θα την αντιμετωπίσετε όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά.