Παιδιά που περνούν περισσότερο από 30 λεπτά σε πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης εμφανίζουν σταδιακή μείωση της ικανότητάς τους να συγκεντρώνονται, σύμφωνα με διεθνή μελέτη σε περισσότερα από 8.000 παιδιά ηλικίας περίπου 10 έως 14 ετών.
Διαβάστε επίσης: Μολύβι και χαρτί VS πληκτρολογίου: Τι ωφελεί τον εγκέφαλο;
Οι ερευνητές από τη Σουηδία και τις ΗΠΑ εξέτασαν τη σύνδεση μεταξύ των συνηθειών χρήσης οθόνης και συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη ΔΕΠΥ. Στην έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Pediatrics Open Science, παρακολούθησαν 8.324 παιδιά ηλικίας 9-14 ετών στις ΗΠΑ για τέσσερα χρόνια, καταγράφοντας τον μέσο χρόνο που περνούσαν σε κοινωνικά δίκτυα, βλέποντας τηλεόραση και βίντεο ή παίζοντας βιντεοπαιχνίδια.Ο χρόνος αυτός ήταν από περίπου 30 λεπτά την ημέρα για τα 9χρονα έως 2,5 ώρες για τα 13χρονα.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, τα παιδιά που περνούσαν σημαντικό χρόνο σε πλατφόρμες κοινωνικών μέσων εμφάνιζαν σταδιακά συμπτώματα απροσεξίας. Η μελέτη, ωστόσο, δεν βρήκε παρόμοια συσχέτιση για τα παιδιά που παρακολουθούν τηλεόραση ή παίζουν βιντεοπαιχνίδια.
Social media και περισπασμοί
Οι επικεφαλής της έρευνας υποστηρίζουν ότι ειδικά τα κοινωνικά μέσα επηρεάζουν την ικανότητα συγκέντρωσης των παιδιών, καθώς περιλαμβάνουν συνεχείς περισπασμούς με μηνύματα και ειδοποιήσεις.
Ακόμη και η απλή σκέψη του αν έχει φτάσει κάποιο μήνυμα στο κινητό μπορεί να λειτουργήσει ως πνευματική διάσπαση. Αυτό επηρεάζει την ικανότητα συγκέντρωσης των παιδιών και μπορεί και να εξηγήσει τη σύνδεση μεταξύ χρήσης social media και διάσπασης προσοχής. Επιπλέον, σημειώνεται ότι η σύνδεση αυτή δεν επηρεάστηκε από το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο ή από γενετική προδιάθεση για ΔΕΠΥ.
Επιπλέον, με βάση τα αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης, τα παιδιά που ήδη είχαν συμπτώματα απροσεξίας δεν άρχισαν να χρησιμοποιούν περισσότερο τα κοινωνικά μέσα. Αυτό ουσιαστικά υποδηλώνει ότι η αιτιώδης σχέση έχει κατεύθυνση από τη χρήση προς τα συμπτώματα και όχι αντίθετα. Η μελέτη, επίσης, δεν διαπίστωσε αύξηση υπερκινητικής ή παρορμητικής συμπεριφοράς στα παιδιά.
Τα συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν πως αν και η επίδραση στη συγκέντρωση ήταν μικρή σε ατομικό επίπεδο, σε επίπεδο πληθυσμού μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο.