Όλοι οι γονείς έχουν προσδοκίες από τα παιδιά τους. Κάποιες από αυτές τις γνωρίζουν συνειδητά άλλες λιγότερο. Πρώτον, από τη στιγμή που αρχίζει κάποιος να σκέφτεται ότι θα αποκτήσει παιδί, φαντάζεται συνήθως πώς θα είναι. Πώς θα μοιάζει εξωτερικά, τι χαρακτήρα θα έχει, ποιες ικανότητες θα αναπτύξει.

Διαβάστε επίσης: Μετά τον τοκετό: Πώς να επαναφέρετε την ισορροπία

Γονείς και προσδοκίες

Συχνά ελπίζουμε σε ένα παιδί με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή δεξιότητες. Αν για εμάς το σχολείο ήταν σημαντικό, μπορεί να ελπίζουμε σε ένα παιδί «έξυπνο» που τα πηγαίνει καλά στα μαθήματα. Το αντίθετο μπορεί να οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. Τι εννοούμε με αυτό; Αν εμείς δεν είχαμε την ευκαιρία να σπουδάσουμε, ίσως ελπίζουμε το παιδί μας να το καταφέρει. Είναι σημαντικό οι γονείς να έχουν επίγνωση αυτών των προσδοκιών και να αναρωτιούνται αν αφήνουν χώρο στο παιδί να είναι αυτό που είναι και να θέσει τους δικούς του στόχους.

Τι αντίκτυπο έχουν στο παιδί οι προσδοκίες που έχουν οι γονείς του;

Επίσης, είναι σημαντικό να εξετάζουν τι ακριβώς αντίκτυπο έχουν οι προσδοκίες τους στα παιδιά τους. Αν περιμένουμε από τα παιδιά μας να παίρνουν μόνο άριστα, τι γίνεται αν αποδειχθεί ότι έχουν μαθησιακές δυσκολίες και η ανάγνωση ή τα μαθηματικά δεν τους είναι εύκολα; Πώς θα νιώθουν για τον εαυτό τους όταν γυρίζουν στο σπίτι με χαμηλούς βαθμούς;

Ή τι γίνεται αν θέλουμε τα παιδιά μας να τα πάνε καλά στα αθλήματα; Κι αν τελικά προτιμούν να κάθονται και να διαβάζουν ή απλώς δεν έχουν έμφυτο ταλέντο στα σπορ; Θα απογοητευτούμε; Και θα το καταλάβουν; Και τι επίδραση θα έχει αυτό στο κίνητρό τους; Θα προσπαθήσουν περισσότερο ή θα τα παρατήσουν; Θα νιώσουν άσχημα με τον εαυτό τους; Θα έχουν λιγότερη αυτοπεποίθηση;

Ίσως αυτό που πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να σταματήσουν να περιμένουν από τα παιδιά τους πετυχαίνουν συνεχώς. Αντίθετα, καλό θα είναι να τα βοηθούν να συμβιβάζονται με την πιθανότητα μιας αποτυχίας. Πρέπει να μάθουν πώς να αντέχουν όταν κάτι δεν πηγαίνει όπως ήθελαν, να συνεχίζουν να προσπαθούν και να μην αφήνουν τις αποτυχίες να τα ορίζουν.\

Τι μπορείτε να κάνετε ως γονείς

  • Κάντε τους στόχους μικρούς. Από τη βρεφική ηλικία, όταν το παιδί προσπαθεί να μάθει κάτι καινούριο, ενθαρρύνετέ το. Προσέξτε όμως αν πιάνετε τον εαυτό σας να το συγκρίνετε με άλλα παιδιά.
  • Εστιάστε στο δικό σας παιδί. Μείνετε στο παρόν μαζί του. Συναντήστε το εκεί που βρίσκεται.
  • Θέστε μικρούς στόχους για το παιδί σας. Βοηθήστε το να κατακτά μικρά ορόσημα. Για παράδειγμα, ένα λεπτό παραπάνω μπρούμυτα, μία καινούρια λέξη, μία κουταλιά από μια νέα τροφή.
  • Χτίστε αντοχή στη ματαίωση. Όταν απογοητεύεται, είτε επειδή δεν στέκεται ο πύργος που χτίζει ή επειδή δυσκολεύεται με την ορθογραφία, δείξτε κατανόηση. Περάστε το μήνυμα ότι κάποια πράγματα είναι δύσκολα, αλλά μπορούμε να συνεχίσουμε αφού πρώτα εκτονωθεί η απογοήτευση.
  • Ελέγξτε τις δικές σας προσδοκίες. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, συνεχίστε να επανεξετάζετε τις προσδοκίες σας και να κρατάτε τους στόχους μικρούς. Για παράδειγμα, για κάποια παιδιά, πιο ρεαλιστικός στόχος από το άριστα είναι η σταδιακή αύξηση του χρόνου μελέτης ή για ένα παιδί που δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, επιτυχία είναι τα 20 λεπτά, όταν πριν άντεχε μόνο 5.
  • Κανονικοποιήστε την αποτυχία. Μοιραστείτε με το παιδί σας δικές σας ιστορίες αποτυχίας. Πείτε τους πώς αντιδράσατε.
  • Μιλήστε με τα παιδιά σας. Συζητήστε πόσο δύσκολο είναι να μην πετυχαίνει κάποιος αυτό που θέλει ή με τον τρόπο που θέλει. Μιλήστε για τα συναισθήματα απογοήτευσης και πόσο έντονα μπορεί να είναι. Ενθαρρύνετέ τα να κάνουν διαλείμματα όταν δυσκολεύονται. Προτρέψτε τα να επιστρέψουν αργότερα, όταν θα είναι λιγότερο κουρασμένα ή φορτισμένα.

Θέλουμε τα παιδιά μας να μάθουν να ζουν στον πραγματικό κόσμο και να αντέχουν τόσο τις δυσκολίες όσο και τις χαρές της ζωής. Είναι σημαντικό να σκεφτούμε πώς μπορούμε να το πετύχουμε αυτό και πώς οι δικές μας προσδοκίες επηρεάζουν το αν και πώς εκείνα «πετυχαίνουν» και, τελικά, πώς νιώθουν για τον εαυτό τους ως άνθρωποι.