Μελέτη διαπίστωσε ότι οι μπαμπάδες που ήταν ζεστοί, ευαίσθητοι και ενεργά παρόντες με τα μωρά τους συνέβαλαν στη δημιουργία οικογενειακών μοτίβων που συνδέονταν με χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής και σακχάρου στο αίμα στα παιδιά σε ηλικία επτά ετών. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Health Psychology.
Διαβάστε επίσης: Μπαμπάδες: Το «αόρατο» ψυχολογικό βάρος που τους ταλαιπωρεί
Η ιατρική έρευνα ιστορικά έχει επικεντρωθεί κυρίως στον ρόλο της μητέρας όταν μελετά την υγεία των παιδιών. Πολλές μελέτες εξετάζουν πώς το άγχος ή η κατάθλιψη της μητέρας επηρεάζουν άμεσα την ανάπτυξη του παιδιού. Πολύ λιγότερη προσοχή έχει δοθεί στο πώς οι μπαμπάδες διαμορφώνουν το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον και ακόμη λιγότερες μελέτες έχουν εξετάσει πώς αυτές οι οικογενειακές δυναμικές επηρεάζουν βιολογικούς δείκτες κινδύνου ασθενειών σε μικρά παιδιά.
Ο ρόλος που έχουν οι μπαμπάδες
Η προσέγγιση των οικογενειακών συστημάτων υποστηρίζει ότι η οικογένεια λειτουργεί ως ένα αλληλοσυνδεόμενο δίκτυο. Οι σχέσεις μεταξύ συγκεκριμένων μελών επηρεάζουν και τα υπόλοιπα άτομα του νοικοκυριού. Η έρευνα επιχείρησε να κατανοήσει αν οι πρώιμες αλληλεπιδράσεις μπορούν να προβλέψουν φυσιολογικούς δείκτες υγείας σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε δεδομένα από 400 οικογένειες, ξεκινώντας από την περίοδο της εγκυμοσύνης. Οι οικογένειες αποτελούνταν από μητέρα, πατέρα και το πρώτο τους παιδί.
Όταν τα παιδιά ήταν 10 μηνών, οι ερευνητές επισκέφθηκαν τα σπίτια τους και κατέγραψαν σε βίντεο τις αλληλεπιδράσεις, όπου μπαμπάδες και μαμάδες έπαιζαν ξεχωριστά με τα βρέφη τους. Αργότερα, τα βίντεο αναλύθηκαν για να αξιολογηθούν οι γονεϊκές συμπεριφορές, με έμφαση στην ευαισθησία, τη ζεστασιά και την ενεργή συμμετοχή.
Η «ευαισθησία» ορίστηκε ως το πόσο καλά ο γονέας ανταποκρινόταν στα σήματα του παιδιού, ενώ η «εμπλοκή» αφορούσε στο επίπεδο γνήσιου ενδιαφέροντος για τις δραστηριότητες του παιδιού. Όταν τα παιδιά έγιναν δύο ετών, οι ερευνητές επέστρεψαν και κατέγραψαν αλληλεπιδράσεις και των τριών μαζί, μητέρας, πατέρα και παιδιού. Αυτές οι «τριαδικές» αλληλεπιδράσεις επέτρεψαν την παρατήρηση του τρόπου με τον οποίο οι γονείς συνεργάζονταν.
Τι γίνεται όταν ανταγωνίζονται οι μπαμπάδες με τις μαμάδες
Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στη δυναμική που εμφανίζεται όταν ο ένας γονέας ανταγωνίζεται τον άλλον για την προσοχή του παιδιού ή προσπαθεί να τον «ξεπεράσει». Περιλαμβάνει επίσης περιπτώσεις όπου ένας γονέας αποσύρεται ή αποστασιοποιείται πλήρως από την αλληλεπίδραση. Ένα τέτοιο μοτίβο συχνά υποδηλώνει υποκείμενη σύγκρουση ή έλλειψη αμοιβαίας υποστήριξης και μπορεί να δημιουργεί συναισθηματική ένταση που το παιδί αντιλαμβάνεται.
Πώς επηρεάζεται η υγεία του παιδιού
Πέντε χρόνια αργότερα, όταν τα παιδιά ήταν περίπου επτά ετών, αναλύθηκαν τέσσερις βιολογικοί δείκτες που σχετίζονται με την καρδιομεταβολική υγεία. Η ανάλυση των δεδομένων αποκάλυψε μια συγκεκριμένη αλληλουχία γεγονότων για τους μπαμπάδες. Όσοι έδειχναν μεγαλύτερη ευαισθησία και ζεστασιά στους 10 μήνες, ήταν λιγότερο πιθανό να εμπλακούν σε ανταγωνιστική συμπεριφορά, όταν το παιδί ήταν δύο ετών. Αυτό υποδηλώνει ότι ο πρώιμος δεσμός θέτει τις βάσεις για καλύτερη συνεργασία μεταξύ των γονέων αργότερα.
Η μείωση αυτών των αρνητικών μοτίβων προέβλεπε καλύτερα αποτελέσματα υγείας για τα παιδιά στην ηλικία των επτά ετών, κάτι που δείχνει ότι η πρώιμη συναισθηματική επένδυση του πατέρα βοηθά στη σταθεροποίηση του οικογενειακού συστήματος με τρόπο που προστατεύει ακόμα και τη σωματική υγεία του παιδιού.
