Κάποια παιδιά φαίνεται να προσαρμόζονται εύκολα σε οποιαδήποτε συνθήκη, ενώ άλλα δυσκολεύονται ακόμη και με την παραμικρή αλλαγή. Στη Σουηδία υπάρχει μια έκφραση για αυτό, που στα λέγεται Orkidebarn, δηλαδή «παιδί ορχιδέα».

Διαβάστε επίσης: Αδέρφια: 5 συμβουλές για υγιείς και συναισθηματικά ισχυρές σχέσεις

Τι είναι το παιδί-«ορχιδέα»;

Ο όρος προέρχεται από τη φύση και περιγράφει ένα παιδί που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στο περιβάλλον του, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την ορχιδέα. Σε αμερικανική έρευνα σχετική με τον τρόπο που αντιδρούν τα παιδιά στον κόσμο γύρω τους, έχει χρησιμοποιηθεί αυτός ο όρος, όπως και ο όρος «ντάντελιον» (πικραλίδα).

Το παιδί-«ντάντελιον», από την άλλη, όπως και το αντίστοιχο φυτό, αντέχει, προσαρμόζεται εύκολα στις περισσότερες καταστάσεις και μεγαλώνει εύκολα. Αυτά τα παιδιά δεν επηρεάζονται ιδιαίτερα από το στρες ή τις αλλαγές στο περιβάλλον. Μπορούν να ανθίσουν και να αναπτυχθούν ακόμα και σε λιγότερο υποστηρικτικά ή χαοτικά περιβάλλοντα

Τα χαρακτηριστικά που έχει το παιδί-«ορχιδέα»

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα παιδιά-«ορχιδέα» είναι πολύ πιο ευαίσθητα, κάτι που καθιστά πιο δύσκολο για αυτά να διαχειριστούν το στρες. Δεν υπάρχει «καλό» ή «κακό» στο να μεγαλώνουμε ένα παιδί με αυτή την ιδιαιτερότητα. Μαθαίνοντας πράγματα για αυτό, μαθαίνουμε και πώς να το υποστηρίξουμε, ώστε να το βοηθήσουμε να αναπτυχθεί σωστά.

Όπως η ορχιδέα χρειάζεται φροντίδα για να ανθίσει, έτσι και τα παιδιά αυτά είναι ευαίσθητα και αντιδραστικά. Οι αλλαγές στη ρουτίνα, οι δυνατοί θόρυβοι ή τα πολυάσχολα περιβάλλοντα μπορεί να τα επηρεάσουν περισσότερο από ό,τι θα επηρέαζαν άλλα παιδιά.

Είναι σημαντικό να κατανοούμε από πού προέρχονται οι έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις ενός παιδιού. Συχνά η ρίζα είναι το άγχος. Το παιδί μπορεί ν α νιώθει υπερφορτωμένο, κάτι που οδηγεί σε αποφυγή. Αν οι γονείς κατανοήσουν αυτό, μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του και να τα διαχειριστεί με υποστηρικτικό τρόπο.

Πώς να καταλάβετε αν μεγαλώνετε ένα παιδί-«ορχιδέα»

Σύμφωνα με τους ειδικούς, μερικά σημάδια είναι:

  • Αντίσταση στην αλλαγή. Τα παιδιά αυτά από μικρή ηλικία είναι πιο ευαίσθητα και μπορεί να αντιδρούν έντονα στη μοναξιά ή σε αλλαγές στη ρουτίνα.
  • Εύκολη υπερδιέγερση. Είναι πιο ευαίσθητα σε θορύβους, φώτα, υφές και φαγητά.
  • Περιορισμένη διατροφική γκάμα. Μπορεί να είναι ιδιαιτέρως επιλεκτικά με το φαγητό και να τρώνε μόνο λίγα είδη τροφών.
  • Μικρός κύκλος φίλων. Προτιμούν γνωστούς φίλους και μπορεί να δυσκολεύονται να κάνουν νέες φιλίες. Οι κοινωνικές καταστάσεις μπορεί να τους κουράζουν και προτιμούν τον ήσυχο χρόνο μόνοι τους.

Tips για για να διαχειριστείτε την ευαισθησία του παιδιού-«ορχιδέα»

  • Διατήρηση ρουτίνας. Προσφέρετε ένα περιβάλλον προβλέψιμο, με σταθερά εβδομαδιαία προγράμματα και ρουτίνες ύπνου.
  • Σταδιακή εισαγωγή σε νέες καταστάσεις. Πριν από μια αλλαγή, όπως νέος δάσκαλος ή πάρτι γενεθλίων, επιτρέψτε στο παιδί να εξοικειωθεί πρώτα.
  • Αναγνώριση ορίων. Βοηθήστε το παιδί να καταλάβει πότε νιώθει υπερφορτωμένο και να κάνει διαλείμματα ή να απομακρύνεται από καταστάσεις που το στρεσάρουν.
  • Μην αφήνετε το άγχος να γίνει «αρχηγός». Μην υπερπροστατεύετε το παιδί, γιατί αυτό μπορεί να του στερήσει ευκαιρίες να μάθει να διαχειρίζεται το άγχος του. Αντιθέτως, ενθαρρύνετε το θάρρος και τις δεξιότητες αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων.