Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Developmental Science υποδεικνύει ότι η πράξη της προσφοράς στους άλλους μπορεί να μας δώσει την αίσθηση της ικανοποίησης και να λειτουργήσει επιβραβευτικά, ακόμη και από πολύ μικρή ηλικία.
Διαβάστε επίσης: Πώς να μάθουμε στα παιδιά να λένε “ευχαριστώ” & “συγγνώμη”
Το πείραμα με τα γλυκά
Συγκεκριμένα, στην εν λόγω μελέτη, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα νήπια εκφράζουν μεγαλύτερη χαρά όταν μοιράζονται γλυκίσματα με κάποιον άλλο παρά όταν τα λαμβάνουν οι ίδιοι. Αυτό δείχνει ότι η ανθρώπινη συνεργασία καθοδηγείται από μια φυσική συναισθηματική ανταμοιβή που παίρνουμε μέσω της συμπεριφοράς που έχει στόχο το κοινωνικό καλό, δηλαδή μέσα από τις ενέργειες που αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τους άλλους.
Σε πολλές διαφορετικές κουλτούρες, οι άνθρωποι μοιράζονται κανονικά τους πόρους τους με φίλους και αγνώστους. Αυτές οι γενναιόδωρες πράξεις, από το να δώσει κάποιος φαγητό σε έναν γείτονα μέχρι τη δωρεά οργάνου, συχνά μπορεί να έχουν ακόμη και προσωπικό κόστος. Οι επιστήμονες ήθελαν να κατανοήσουν τι κινητοποιεί αυτού του είδους την εκπληκτική κοινωνικότητα και την προθυμία για βαθιά συνεργασία.
Τι έδειξε η έρευνα για τα νήπια
Προηγούμενες έρευνες έχουν υποδείξει ότι η βοήθεια στους άλλους δημιουργεί έναν θετικό κύκλο ευτυχίας, μια έννοια που οι ψυχολόγοι συχνά αναφέρουν ως «θετική λάμψη». Αυτή η θετική συναισθηματική αντίδραση ενθαρρύνει μελλοντικές πράξεις γενναιοδωρίας. Ωστόσο, η έρευνα στα παιδιά συχνά είχε μικρά δείγματα συμμετεχόντων, γεγονός που καθιστούσε δύσκολο τον ακριβή προσδιορισμό του πόση ευτυχία παράγει η πράξη της προσφοράς.
Στην εν λόγω έρευνα, παιδιά ηλικίας 16-24 μηνών συμμετείχαν σε μια σειρά πειραμάτων για να εξεταστεί εάν τα νήπια πραγματικά χαίρονται με την πράξη της προσφοράς ή απλώς με την εκτέλεση των εντολών από έναν ενήλικα.
Στην πειραματική διαδικασία, τα νήπια κλήθηκαν να δώσουν ένα από τα γλυκίσματα τους σε ένα κουκλάκι- μαϊμού. Στη συνέχεια, εξετάστηκαν διάφορες καταστάσεις, όπου είτε το παιδί έδινε το γλύκισμα στον κουκλάκι, είτε το έπαιρνε για τον εαυτό του. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα ευρήματα, τα νήπια ήταν σημαντικά πιο χαρούμενα όταν έδιναν ένα γλύκισμα στον κουκλάκι από ό,τι όταν το έπαιρναν για τον εαυτό τους.
Το να βλέπουν κάποιον να βοηθάει δεν τους δίνει την ίδια ευτυχία
Επιπλέον, το να παρακολουθούν άλλους να δίνουν δώρα δεν προσέφερε την ίδια ευτυχία στα παιδιά. Η συναισθηματική αντίδραση ήταν πιο θετική όταν συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία της προσφοράς.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα νήπια βιώνουν μια αύξηση στη διάθεσή τους όταν συμμετέχουν σε μία γενναιόδωρη συμπεριφορά, επιβεβαιώνοντας ότι η προσφορά στον διπλανό μας λειτουργεί παράλληλα και ως επιβράβευση για τον εαυτό μας και ότι η ενσυναίσθηση και η επιθυμία να βοηθήσουμε τους άλλους είναι κάτι που αναδύεται από πολύ νωρίς στη ζωή μας.