Υπάρχουν στιγμές στη γονεϊκότητα που κανένα βιβλίο, κανένας ειδικός και καμία συμβουλή φίλων δεν φαίνεται αρκετή. Και τότε εμφανίζεται εκείνη η μικρή εσωτερική φωνή που λέει: «Αυτό χρειάζεται τώρα το παιδί μου». Πολλοί γονείς βασίζονται έντονα στο ένστικτo όταν παίρνουν αποφάσεις για τα παιδιά τους. Από το πώς θα αντιδράσουν σε ένα ξέσπασμα μέχρι το πότε πρέπει να πιέσουν ή να κάνουν πίσω, λειτουργούν περισσότερο με το συναίσθημα και τη σύνδεση παρά με αυστηρούς κανόνες.
Αυτός ο τρόπος ανατροφής ονομάζεται συχνά «ενστικτώδης γονεϊκότητα» και φαίνεται πως οι γονείς που τον ακολουθούν έχουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά.
Διαβάστε επίσης: Γιατί οι γονείς συχνά υπερασπίζονται το παιδί που «προσφέρει λιγότερο»;
- Ακούνε πραγματικά το παιδί τους
Οι γονείς που εμπιστεύονται το ένστικτο είναι συνήθως πολύ συντονισμένοι με τα συναισθήματα του παιδιού τους. Παρατηρούν τις μικρές αλλαγές στη διάθεση, καταλαβαίνουν πότε κάτι το απασχολεί και προσπαθούν να δουν τι κρύβεται πίσω από μια συμπεριφορά. Δεν βλέπουν απλώς ένα παιδί που φωνάζει ή αντιδρά. Προσπαθούν να καταλάβουν γιατί συμβαίνει αυτό. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πάντα ήρεμοι ή τέλειοι. Σημαίνει όμως ότι προσπαθούν να συνδεθούν συναισθηματικά με το παιδί τους αντί να αντιδρούν αυτόματα.
- Δεν ακολουθούν πάντα τις «τάσεις» της γονεϊκότητας
Κάθε εποχή έχει τις δικές της τάσεις γύρω από το μεγάλωμα των παιδιών. Άλλοτε είναι η αυστηρή πειθαρχία, άλλοτε η απόλυτη ελευθερία και άλλοτε νέες θεωρίες που κυκλοφορούν συνεχώς στα social media. Οι ενστικτώδεις γονείς ακούνε συμβουλές, αλλά δεν τις ακολουθούν τυφλά. Αν κάτι δεν ταιριάζει στο παιδί τους ή στις αξίες της οικογένειάς τους, δεν φοβούνται να κάνουν διαφορετικές επιλογές. Ξέρουν ότι κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα και ότι δεν υπάρχει μία «σωστή» μέθοδος για όλους.
- Έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους
Ένα βασικό χαρακτηριστικό αυτών των γονιών είναι η εσωτερική αυτοπεποίθηση. Δεν σημαίνει ότι δεν αμφιβάλλουν ποτέ ή ότι έχουν όλες τις απαντήσεις. Σημαίνει όμως ότι πιστεύουν πως γνωρίζουν το παιδί τους καλύτερα από τον καθένα. Πολλές φορές αυτή η εμπιστοσύνη φαίνεται στις μικρές καθημερινές αποφάσεις:
- πότε το παιδί χρειάζεται αγκαλιά
- πότε χρειάζεται όρια
- πότε χρειάζεται χώρο
- και πότε απλώς κάποιον να το ακούσει
Η γονεϊκότητα δεν συνοδεύεται από εγχειρίδιο οδηγιών. Για πολλούς γονείς, το ένστικτο λειτουργεί σαν εσωτερική πυξίδα.
- Σέβονται τη μοναδικότητα του παιδιού τους
Οι γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους πιο ενστικτωδώς προσπαθούν να δουν ποιο πραγματικά είναι το παιδί τους. Αντί να πιέζουν το παιδί να ταιριάξει σε συγκεκριμένα πρότυπα, προσπαθούν να ενισχύσουν τη δική του προσωπικότητα και ενδιαφέροντα. Ίσως το παιδί αγαπά τη μουσική αντί για τον αθλητισμό. Ίσως είναι πιο εσωστρεφές ή πιο ευαίσθητο από άλλα παιδιά. Αντί να το αλλάξουν, προσπαθούν να το καταλάβουν. Και αυτό δίνει στα παιδιά ένα πολύ σημαντικό μήνυμα: «Μπορώ να είμαι ο εαυτός μου και να με αγαπούν γι’αυτό.»
- Ξέρουν ότι η αγάπη δεν σημαίνει τελειότητα
Οι ενστικτώδεις γονείς συχνά λειτουργούν με βάση τη σύνδεση και όχι την τελειότητα. Δεν προσπαθούν να είναι «οι τέλειοι γονείς». Προσπαθούν να είναι παρόντες. Ζητούν συγγνώμη όταν κάνουν λάθος. Παραδέχονται ότι κουράζονται. Δείχνουν ανθρώπινοι. Και τελικά αυτό βοηθά και τα παιδιά να μεγαλώνουν χωρίς τον φόβο της αποτυχίας.
Παρόλο που το γονεϊκό ένστικτο είναι πολύτιμο, οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι δεν χρειάζεται οι γονείς να βασίζονται αποκλειστικά σε αυτό. Υπάρχουν στιγμές που η καθοδήγηση από έναν παιδίατρο ή έναν ειδικό μπορεί να βοηθήσει σημαντικά — ειδικά όταν πρόκειται για σοβαρά θέματα.