Πολλοί γονείς θεωρούν ότι η αγάπη τους είναι δεδομένη και ότι τo παιδί τους τη γνωρίζει χωρίς να χρειάζεται να την εκφράζουν συχνά. Η επιστήμη, όμως, δείχνει ότι η λεκτική έκφραση της αγάπης έχει ξεχωριστή σημασία.
Όταν ένα παιδί ακούει:
- «Σε αγαπώ»
- «Είμαι περήφανος για σένα»
- «Χαίρομαι που είσαι παιδί μου»
λαμβάνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα αποδοχής.
Διαβάστε επίσης: Τα παιδιά που δεν αντέχουν να χάνουν: Τι δείχνει αυτό για την ανάπτυξή τους;
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους γονείς είναι να κρατήσουν αυτή την αγάπη ελεύθερη από όρους και προϋποθέσεις. Είναι εύκολο να πούμε «μπράβο» σε έναν καλό βαθμό ή σε μια επιτυχία. Είναι όμως πιο σημαντικό να θυμόμαστε ότι η αξία του παιδιού δεν κρίνεται στο σχολείο ή στα γήπεδα. Το παιδί έχει ανάγκη να ακούει ότι το αγαπάμε γι’ αυτό που είναι, και όχι γι’ αυτά που καταφέρνει. Μόνο όταν αποσυνδέσουμε τα λόγια μας από τις επιδόσεις του, θα μπορέσουμε να του προσφέρουμε ένα πραγματικό καταφύγιο, μια αγάπη σταθερή που δεν κλονίζεται από καμία αποτυχία.
Όταν η αγάπη συνδέεται μόνο με επιδόσεις, το παιδί αναπτύσσει άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Λάθος μήνυμα: «Αξίζω μόνο όταν είμαι πρώτος/καλός».
Σωστό μήνυμα: «Αξίζω επειδή υπάρχω».
Πρακτικοί τρόποι καθημερινής επιβεβαίωσης
- Στην αποτυχία: «Δεν πειράζει που έχασες, εγώ είμαι εδώ».
- Σε τυχαίες στιγμές: Πείτε «σ’ αγαπώ» χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο γεγονός.
- Με εστίαση στην προσπάθεια: «Βλέπω πόσο πολύ προσπάθησες και σε θαυμάζω».
Η οπτική του παιδιού
Τα παιδιά στερούνται της γνωστικής ικανότητας να συνδέσουν την αφηρημένη έννοια της «θυσίας» με το συναίσθημα της αγάπης. Για ένα παιδί, το να δουλεύει ο μπαμπάς υπερωρίες μεταφράζεται συχνά ως «ο μπαμπάς λείπει», όχι ως «ο μπαμπάς με αγαπάει».
Τα παιδιά χρειάζονται τη συγκεκριμένη, ξεκάθαρη και άμεση λεκτική πληροφορία. Το «σ’ αγαπώ» δεν επιδέχεται παρερμηνείας.
Γιατί το παιδί χρειάζεται τη λεκτική επιβεβαίωση
Η επιστήμη της ψυχολογίας επιβεβαιώνει ότι οι λέξεις έχουν τη δική τους, αυτόνομη δύναμη στη διαμόρφωση του παιδικού ψυχισμού.
Οι λέξεις των γονιών δεν αγγίζουν μόνο την ψυχή, αλλά διαμορφώνουν κυριολεκτικά τον παιδικό εγκέφαλο.
- Μείωση του στρες: Η ακρόαση θετικών, υποστηρικτικών λέξεων από τους γονείς μειώνει τα επίπεδα της κορτιζόλης (της ορμόνης του στρες) στο παιδί.
- Έκκριση οκυτοκίνης: Φράσεις όπως «σε αγαπώ» ενεργοποιούν την έκκριση της οξυτοκίνης, της ορμόνης του δεσμού και της ασφάλειας.
- Εσωτερικός μονόλογος: Ο τρόπος που μιλάει ένας γονιός στο παιδί του γίνεται αργότερα η εσωτερική φωνή του ίδιου του παιδιού ως ενήλικα. Αν ακούει λόγια αποδοχής, θα αναπτύξει έναν υγιή και υποστηρικτικό εσωτερικό διάλογο.
