Η αγχώδης προσκόλληση μπορεί να δυσκολεύει την καθημερινότητα τόσο του παιδιού όσο και της οικογένειας. Το παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να αποχωριστεί τους γονείς του, να φοβάται υπερβολικά την απόρριψη ή να έχει έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις σε καταστάσεις που για άλλα παιδιά φαίνονται διαχειρίσιμες. Τα καλά νέα είναι ότι η αναγνώριση των πρώιμων ενδείξεων και η κατάλληλη παρέμβαση μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά.
Μήπως το παιδί σας έχει αναπτύξει αγχώδη προσκόλληση;
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η παρουσία ενός ή δύο χαρακτηριστικών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί έχει αναπτύξει αγχώδη προσκόλληση. Πολλές συμπεριφορές αποτελούν φυσιολογικό μέρος της αναπτυξιακής πορείας. Όταν όμως τα σημάδια είναι έντονα, επίμονα και επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα, αξίζει να τα παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά:
Διαβάστε επίσης: 1 στα 16 ραντεβού στον παιδίατρο περιλαμβάνει πλέον διάγνωση άγχους
1. Το παιδί δυσκολεύεται υπερβολικά να αποχωριστεί τους γονείς του
Όλα σχεδόν τα παιδιά περνούν κάποια φάση άγχους αποχωρισμού. Στην περίπτωση της αγχώδους προσκόλλησης, όμως, η δυσκολία αυτή επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα ή εμφανίζεται με πολύ μεγαλύτερη ένταση από ό,τι αναμένεται για την ηλικία του παιδιού.
Το παιδί μπορεί:
- να αρνείται να πάει σχολείο,
- να αποφεύγει δραστηριότητες χωρίς την παρουσία των γονιών του,
- να μην επιθυμεί να κοιμηθεί μόνο του,
- να δυσκολεύεται να συμμετέχει σε κοινωνικές δραστηριότητες ή επισκέψεις σε φίλους.
Η υπερβολική προσκόλληση συχνά συνοδεύεται από φόβο ότι ο γονέας μπορεί να μην επιστρέψει ή να το εγκαταλείψει.
2. Έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση
Η χαμηλή αυτοεκτίμηση αποτελεί ένα από τα πιο συχνά χαρακτηριστικά των παιδιών με αγχώδη προσκόλληση.
Τα παιδιά αυτά αμφιβάλλουν συχνά για τις δυνατότητές τους και αναζητούν συνεχώς επιβεβαίωση από τους γονείς ή τους εκπαιδευτικούς. Μπορεί να αποφεύγουν να δοκιμάσουν νέα πράγματα, επειδή φοβούνται την αποτυχία ή την κριτική.
Επιπλέον, δυσκολεύονται να μοιραστούν προβλήματα ή ανησυχίες. Συχνά πιστεύουν ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν είναι αποκλειστικά δικό τους λάθος ή ότι οι άλλοι θα τα απορρίψουν αν εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
3. Είναι υπερβολικά ευαίσθητο στην κριτική
Τα περισσότερα παιδιά δεν χαίρονται όταν τα διορθώνουν ή τα μαλώνουν. Ωστόσο, τα παιδιά με αγχώδη προσκόλληση τείνουν να βιώνουν την κριτική ως απειλή για τη σχέση τους με τον γονέα.
Μια απλή παρατήρηση μπορεί να ερμηνευτεί ως απόδειξη ότι δεν είναι αρκετά καλά ή ότι δεν αγαπιούνται αρκετά. Συχνά ανησυχούν υπερβολικά για το αν κάνουν λάθη και φοβούνται μήπως απογοητεύσουν τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής τους.
Αυτή η υπερευαισθησία μπορεί αργότερα να επηρεάσει τις φιλίες, τις σχέσεις και την επαγγελματική ζωή.
4. Έχει έντονες συναισθηματικές εκρήξεις
Τα παιδιά με αγχώδη προσκόλληση δυσκολεύονται συχνά να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους.
Μπορεί να εμφανίζουν:
- έντονα ξεσπάσματα θυμού,
- παρατεταμένο κλάμα,
- υπερβολική απογοήτευση σε μικρές δυσκολίες,
- δυσκολία να εκφράσουν λεκτικά τι τα ενοχλεί.
Συχνά αντιδρούν με μεγάλη ένταση σε περιστατικά απόρριψης ή κριτικής και χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν συναισθηματικά.