Παιχνίδι σημαίνει εξερεύνηση, πειραματισμός, δημιουργικότητα, διεύρυνση γνώσεων, ανάπτυξη εναλλακτικής σκέψης και ψυχικής ευελιξίας, κοινωνικοποίηση, απόκτηση αυτονομίας, χαρά και συνολικά καλή υγεία για τα παιδιά.
Ολα αυτά τα πολλαπλά οφέλη πολλές φορές «θυσιάζονται» στον «βωμό» διαφόρων άλλων δραστηριοτήτων που «πρέπει» να γίνουν. Ας μην ξεχνάμε όμως πως και το παιχνίδι ανήκει στην κατηγορία των «πρέπει» αφού αποτελεί θεμέλιο για τη σωστή ανάπτυξη των παιδιών.
Τι συμβαίνει όταν λείπει το παιχνίδι στην παιδική ηλικία
Παίζω, παιχνίδι και παιδί δεν ανήκουν τυχαία στην ίδια οικογένεια λέξεων. Οταν τα παιδιά δεν παίζουν:
Στερούνται φαντασίας και δημιουργικότητας
Η δημιουργικότητα είναι το «κλειδί» που μας επιτρέπει να διαχειριζόμαστε ενδεχόμενα προβλήματα με τα οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι στη ζωή μας και να βρίσκουμε λύσεις. Μας βοηθά επίσης να προσαρμοζόμαστε πιο εύκολα σε τυχόν αλλαγές που προκύπτουν.
Διαβάστε επίσης: Παιχνίδι μεταμφίεσης: Τα οφέλη για μικρούς σούπερ ήρωες
Μέσω του παιχνιδιού, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν τη δημιουργικότητά τους και να «ζωντανέψουν» κόσμους πρωτότυπους και φανταστικούς.
Στερούνται αυτονομίας και ανεξαρτησίας
Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, είναι σημαντικό να «πατούν γερά στα πόδια τους» και να μη βασίζονται αποκλειστικά στους γονείς τους.
Το παιχνίδι είναι θεμελιώδες ώστε να επιτευχθεί αυτό αφού, ενώ παίζουν, καλούνται να πάρουν αποφάσεις, να λύσουν προβλήματα και να ενεργήσουν αυτόνομα, χωρίς κάποιος ενήλικος να τους πει τι ακριβώς πρέπει να κάνουν.
Κατά συνέπεια, όταν το παιχνίδι απουσιάζει, παρατηρείται στα παιδιά ανασφάλεια και εξάρτηση.
Χαρακτηρίζονται από ντροπαλότητα και συστολή
Τα παιδιά που δεν παίζουν είναι κατά κανόνα ντροπαλά και ανασφαλή. Αμφιβάλλουν για όλα όσα κάνουν και αισθάνονται συχνά ντροπή. Πολλές φορές, αυτή η συστολή μπορεί να προκύψει όταν οι γονείς λένε συνεχώς στο παιδί τι να κάνει ή επί μονίμου βάσεως, το επιπλήττουν.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν δίνεται ο «χώρος» στα παιδιά να παίξουν ελεύθερα, να απελευθερώσουν την ενέργεια και τις δυνατότητές τους, να πειραματιστούν και να ανακαλύψουν τα ταλέντα τους.
Ως αποτέλεσμα, καταλήγουν να είναι ντροπαλά και άτολμα αφού τείνουν να πιστεύουν πως δεν μπορούν να πετύχουν εκείνο που θέλουν να κάνουν.
Δυσκολεύονται να αναπτύξουν κοινωνικές σχέσεις
Το παιχνίδι συμβάλλει σημαντικά στην ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων. Οι περισσότερες από τις απαραίτητες κοινωνικές δεξιότητες που χρειάζεται ένα άτομο για μια ισορροπημένη ενήλικη ζωή αποκτώνται μέσω του παιχνιδιού στην παιδική ηλικία.
Παίζοντας, τα παιδιά μαθαίνουν να «ελέγχουν» τον εαυτό τους, να διαπραγματεύονται, να συνεργάζονται, να έχουν ψυχραιμία και υπομονή και να μοιράζονται. Η απουσία του παιχνιδιού οδηγεί στη δημιουργία μιας κοινωνίας απομονωμένων ανθρώπων που επικεντρώνονται μονάχα στον εαυτό τους.
Η συναισθηματική τους ανάπτυξη παρεμποδίζεται
Το παιχνίδι είναι απαραίτητο για τη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών αφού μέσω αυτού τα παιδιά γνωρίζουν σταδιακά τον εαυτό τους και μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματά τους χωρίς περιορισμούς.
Πιο συγκεκριμένα, με τα παιχνίδια φαντασίας, τα παιδιά αρχίζουν να φαντάζονται τον εαυτό τους να ξεπερνά εμπόδια και φόβους και να θριαμβεύει σε καταστάσεις κινδύνου. Πολύ σύντομα, η φαντασία μετατρέπεται σε πραγματικότητα και σε αληθινές εμπειρίες που μπορούν να εμπλουτίσουν.
Ετσι, τα παιδιά αισθάνονται «δυνατά» και ανεξάρτητα και η συναισθηματική τους σταθερότητα ευνοείται.
Εκδηλώνουν άσχημη συμπεριφορά
Σε πολλές περιπτώσεις, η κακή συμπεριφορά ενός παιδιού είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα του γεγονότος ότι δεν έχει την ευκαιρία να παίξει. Κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών, τα παιδιά εκτονώνουν την ένταση.
Οταν δεν υπάρχει επαρκής χρόνος ατομικού και ομαδικού παιχνιδιού, η ένταση και η ενέργειά τους εκτονώνονται με συμπεριφορές που μπορεί να «δοκιμάζουν» τα όρια των γονιών και να τους στενοχωρούν.
Είναι επομένως πολύ σημαντικό να αντιμετωπίζουμε το παιχνίδι με «σεβασμό» και να φροντίζουμε να αποτελεί πάντοτε αναπόσπαστη δραστηριότητα της καθημερινότητας των παιδιών μας.