Τα νήπια και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν τη φήμη ότι δεν μοιράζονται πράγματα. Τα «όχι» και «δικό μου» είναι γενικά από τις πρώτες τους εκφράσεις και μάλλον οι πιο συχνές. Είναι αλήθεια ότι τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται χρόνο και εξάσκηση για να μάθουν να μοιράζονται.
Ωστόσο, οι προσδοκίες των γονέων δεν είναι συγχρονισμένες με το τι είναι λογικό να περιμένουν από τα παιδιά από αναπτυξιακής άποψης. Τα παιδιά δεν αναπτύσσουν την ικανότητα να μοιράζονται μέχρι την ηλικία των 3 ή 4 ετών. Η αντίληψή τους για τις οπτικές των άλλων ανθρώπων βρίσκεται υπό κατασκευή μέχρι την ηλικία των 7 ετών.
Διαβάστε επίσης: Γιατί δεν πρέπει να πιέζετε το παιδί για αγκαλιές και φιλιά
Το μοίρασμα δεν έρχεται φυσικά στα μικρά παιδιά. Αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων και νιώθουν ενσυναίσθηση. Όμως θα χρειαστούν κάποια βοήθεια από εσάς για να κατανοήσουν και να εξασκηθούν στη δεξιότητα του μοιράσματος.
Προσαρμόστε τις προσδοκίες σας στο αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού σας
Ίσως έχετε ακούσει κάποιον να λέει ότι τα μικρά παιδιά είναι εγωκεντρικά. Αυτό δεν σημαίνει το ίδιο όπως για έναν ενήλικα. Απλώς πιστεύουν ότι οι άλλοι βιώνουν τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο που τον βιώνουν εκείνα. Η συμπεριφορά τους είναι συχνά εγωιστική επειδή η δική τους οπτική είναι η μόνη που έχουν. Επιστήστε τους την προσοχή στην οπτική των άλλων.
Η γνώση ότι οι άλλοι έχουν σκέψεις και συναισθήματα διαφορετικά από τα δικά τους, δεν αναπτύσσεται πλήρως μέχρι την ηλικία των 5-6 ετών. Τα παιδιά δεν ξυπνούν απλώς στα 5α γενέθλιά τους απαλλαγμένα από τον εγωκεντρισμό. Θα χρειαστούν καθοδήσγηση στα συναισθήματα για να φτάσουν εκεί και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει αρκετή εξάσκηση.
Πρακτική εξάσκηση
Οι εκπαιδευτικοί προσχολικής ηλικίας δημιουργούν άφθονες ευκαιρίες για τα παιδιά να εξασκηθούν στο μοίρασμα. Τα σχολεία και τα κέντρα παιδικής φροντίδας συχνά παρέχουν πολλαπλά αντίγραφα ενός αντικειμένου. Αυτό επιτρέπει στα παιδιά να παίξουν με το ίδιο υλικό δίπλα-δίπλα και να δουν πώς μπορούν να διασκεδάσουν και άλλοι άνθρωποι με το ίδιο πράγμα.
Όταν μπορούν να καταλάβουν ότι κάτι προσφέρει σε ένα άλλο παιδί ευχαρίστηση με αυτόν τον τρόπο, μπορεί να είναι πιο πρόθυμα να παραδώσουν κάτι σε ένα παιδί όταν νιώσουν ότι τελείωσαν με αυτό. Τα παιδιά συχνά βρίσκουν ευκολότερο να μοιράζονται με τους συνομηλίκους τους σε ένα δομημένο περιβάλλον τάξης.
Μπορείτε να παίξετε παιχνίδια με τα παιδιά σας για να εξασκηθείτε στο μοίρασμα και στη διαδοχή στο σπίτι. Μπορείτε επίσης να σημειώσετε άλλες περιπτώσεις μοιράσματος μεταξύ γονέων ή αδελφών. Αν μοιράζεστε πράγματα με το νήπιο, είναι πιθανό να ανταποδώσει ή να μιμηθεί αυτή τη συμπεριφορά.
Όταν το παιδί σας μοιράζεται – είτε με εσάς, είτε με ένα αδελφάκι, είτε με έναν συνομήλικό του – αφιερώστε λίγο χρόνο για να αναφέρετε το επίτευγμά του. Μην ξεχάσετε να επισημάνετε τα συναισθήματα του άλλου ατόμου.
Μην αναγκάζετε το παιδί να μοιράζεται
Ο στόχος είναι το παιδί σας να ξεκινήσει να μοιράζεται και να παίρνει σειρά χωρίς τη δική σας παρέμβαση. Μια λύση θα μπορούσε να είναι ένα χρονόμετρο για να εξασφαλίσει ότι δύο παιδιά για παράδειγμα θα έχουν 10 λεπτά το καθένα στο ποδήλατο.
Μπορεί να είναι δελεαστικό, όταν το παιδί σας αρνείται να διαπραγματευτεί να το κάνετε εσείς για εκείνο. Αλλά αυτό θα δώσει λύση μόνο για τη στιγμή και μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη απροθυμία να μοιραστεί μακροπρόθεσμα.
Αν το παιδί σας δεν συμπεριφέρεται με τον τρόπο που περιμένετε, αφιερώστε χρόνο για να εξηγήσετε τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει και γιατί. Με αυτόν τον τρόπο, ακόμη και αν αρνηθεί να μοιραστεί ένα αντικείμενο εκείνη τη στιγμή, το βοηθάτε να αναπτύξει τη συνήθεια να λαμβάνει υπόψη του τα συναισθήματα των άλλων.