Για πολλές γυναίκες, η μητρότητα, η άφιξη ενός παιδιού, παρά τις πολυάριθμες και ασύγκριτες χαρές, μπορεί να αποδειχθεί μια πραγματικά μεγάλη πρόκληση στον επαγγελματικό τομέα. Πολλές δυσκολεύονται να επιστρέψουν στην εργασία τους, και κάποιες, στις πιο ακραίες περιπτώσεις, καταλήγουν να απομονώνονται ή να πιέζονται να φύγουν.
Η ισότητα των φύλων παραμένει ένα κρίσιμο ζήτημα, ιδιαίτερα στον επαγγελματικό τομέα. Οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν πολλές διακρίσεις και αυτό το πρόβλημα εντείνεται όταν πρόκειται για τις εγκύους ή τις νέες μητέρες.
Διαβάστε επίσης: Εγκυμοσύνη με επιπλοκές; Με τι συνδέονται, σύμφωνα με νέα έρευνα
Μητρότητα και καριέρα: Ποια είναι τα ανησυχητικά αποτελέσματα μιας πρόσφατης έρευνας;
Ο οργανισμός Pregnant Then Screwed (Έγκυος και μετά αδικημένη), που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο και υποστηρίζει τα δικαιώματα των εγκύων γυναικών και των νέων μητέρων στον επαγγελματικό χώρο, σε συνεργασία με την Women In Data πραγματοποιήσει μια σημαντική έρευνα. Συνολικά, οι δύο οργανισμοί πήραν συνέντευξη από 35.800 γονείς και εξήγαγαν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα από 5.870 βρετανούς γονείς για να καταρτίσουν την αναφορά “State of the Nation”.
Τα αποτελέσματα ήταν ανησυχητικά: στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 12,3% των γυναικών απολύονται, πιέζονται να παραιτηθούν ή απομονώνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, της άδειας μητρότητας ή του έτους που ακολουθεί την επιστροφή τους στην εργασία. Αυτό αντιστοιχεί σε έως και 74.000 γυναίκες το χρόνο, αριθμός αυξημένος κατά 37% σε σχέση με τις 54.000 του 2016.
Το να ανακαλύπτουμε ότι 74.000 μητέρες το χρόνο απομακρύνονται από τη δουλειά τους επειδή αποφάσισαν να κάνουν παιδί είναι ένα καταστροφικό γεγονός, δηλώνουν οι ειδικοί. Σημαίνει ότι μια γυναίκα εκδιώκεται από την εργασία κάθε 7 λεπτά στο Ηνωμένο Βασίλειο επειδή έκανε κάτι που αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης.
Επαγγελματική «ποινή» λόγω μητρότητας
Επίσης, σχεδόν μία στις δύο γυναίκες κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης τους ή κατά την άδεια μητρότητας αναφέρουν μια αρνητική εμπειρία στον εργασιακό τους χώρο. Από αυτές, το 20% καταλήγουν να εγκαταλείψουν την εργασία τους.
Πιο συγκεκριμένα, το ένα τρίτο των γυναικών δηλώνει ότι υποβιβάστηκαν ή απομονώθηκαν μετά την ανακοίνωση της εγκυμοσύνης τους ή κατά την επιστροφή τους από άδεια μητρότητας. Σε πολλές εταιρείες, η μητρότητα εξακολουθεί να θεωρείται παράγοντας εσωτερικής αποσταθεροποίησης, και οι νέες μητέρες συχνά θεωρούνται, αδικαιολόγητα, λιγότερο αποδοτικές ή λιγότερο αφοσιωμένες.
Παρά αυτές τις διακρίσεις, λίγες γυναίκες τολμούν ωστόσο να προσφύγουν στη δικαιοσύνη: μόλις το 2% των θυμάτων καταθέτουν αγωγή στο δικαστήριο.
Αντιμέτωποι με αυτή την πραγματικότητα, αξίες όπως η ευαισθητοποίηση και ενέργειες όπως η προσαρμογή των συνθηκών εργασίας και η ενίσχυση του νομικού πλαισίου είναι μέτρα που θα μπορούσαν να φρενάρουν αυτές τις αδικίες. Διότι πέρα από το ζήτημα της ισότητας, διακυβεύεται και η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της καριέρας των γυναικών.