Η γονεϊκότητα δεν αφορά την τελειότητα, αλλά την ειλικρίνεια, την αφοσίωση, την αγάπη και την επιθυμία για βελτίωση. Τα λάθη δεν είναι απόδειξη αποτυχίας, αλλά ευκαιρίες για να διδάξουμε στα παιδιά μας αξίες όπως η ανθεκτικότητα, η υπευθυνότητα και η συναισθηματική νοημοσύνη. Αγκαλιάζοντας την ατέλεια, όχι μόνο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να μάθει και να ωριμάσει, αλλά βοηθάμε και τα παιδιά μας να γίνουν πιο ευσυνείδητα άτομα.
Διαβάστε επίσης: Γάμος: Κανόνας 2-2-2 για να κρατήσετε θερμή τη σχέση σας
Πώς να αντιδρούμε στα λάθη;
Όλοι κάνουμε λάθη, και αυτό είναι φυσιολογικό. Αντί να προσπαθείς να τα αποφεύγεις, αποδέξου τα ως μέρος της διαδικασίας της ανατροφής των παιδιών σου. Όταν τα παιδιά βλέπουν ότι και οι γονείς κάνουν λάθη, καταλαβαίνουν ότι η ατέλεια είναι φυσική και αποδεκτή. Αυτό τους διδάσκει να είναι πιο συμπονετικά και ευγενικά με τον εαυτό τους και τους άλλους.
Άλλωστε αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι το πώς θα αντιδράσεις όταν κάνεις λάθος. Η αντίδρασή σου μπορεί να δείξει στο παιδί σου πώς να διαχειρίζεται και να διορθώνει τα δικά του λάθη. Μην φοβάσαι να ζητήσεις συγγνώμη. Αυτή είναι μια πράξη υπευθυνότητας και σεβασμού που δείχνει στο παιδί ότι οι σχέσεις βασίζονται στην ειλικρίνεια και την επικοινωνία.
Για παράδειγμα, αν φωνάξεις στο παιδί σου σε μια στιγμή έντασης, πήγαινε πίσω, πάρε δύο ανάσες και πες: “Λυπάμαι που φώναξα. Ήμουν πιεσμένος και θα προσπαθήσω να το διαχειριστώ καλύτερα την επόμενη φορά.” Αυτή η ειλικρίνεια διδάσκει την αξία της αποδοχής του λάθους και την επιθυμία για βελτίωση.
Η συγγνώμη είναι ένα ισχυρό εργαλείο στην ανατροφή. Όταν κάνεις λάθος, η ειλικρινής συγγνώμη δείχνει στο παιδί ότι το λάθος είναι ανθρώπινο και δεν είναι κάτι που πρέπει να κρύβεται ή να αποφεύγεται. Πολλοί γονείς τείνουν να φοβούνται ότι αν ζητήσουν συγγνώμη, θα χάσουν την “δύναμη” και το “κύρος” τους απέναντι στα παιδιά. Όμως, η πραγματικότητα είναι ότι η συγγνώμη ενισχύει την εμπιστοσύνη, την ασφάλεια και τον σεβασμό, ανακουφίζοντας συναισθηματικά την σχέση γονιού-παιδιού.
Η δύναμη της ενσυναίσθησης
Τα παιδιά μαθαίνουν πώς να διαχειρίζονται τα δικά τους λάθη βλέποντας πώς εμείς χειριζόμαστε τα δικά μας. Πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά να καταλάβουν ότι η αποδοχή της ευθύνης για τις πράξεις τους είναι σημαντική. Μην τα αναγκάζεις να ζητούν συγγνώμη χωρίς να κατανοούν τη σημασία των πράξεών τους. Αντί για αυτό, βάλε τα να αναλογιστούν την επίδραση που έχουν στους άλλους. Όταν τα παιδιά σου κάνουν λάθος, μπορείς να πεις: “Πώς νομίζεις ότι ένιωσε ο φίλος σου όταν συνέβη αυτό; Πώς θα μπορούσαμε να το διορθώσουμε;”. Αυτές οι συζητήσεις ενισχύουν την ενσυναίσθηση και τη συνειδητοποίηση των συναισθημάτων των άλλων.
