Πολλές γυναίκες στην εγκυμοσύνη έχουν την αίσθηση ότι ο χρόνος λειτουργεί διαφορετικά. Ξαφνικά αρχίζουν να σκεφτόνται σε εβδομάδες και τρίμηνα, μια εξέταση μπορεί να μοιάζει μακριά ενώ απέχει λίγες ημέρες, λενας μήνας μπορεί να περνά αργά και ταυτόχρονα να νιώθουμε ότι η εγκυμοσύνη προχωρά πιο γρήγορα απ’ όσο περιμέναμε.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται η απορία: «Πώς γίνεται να νιώθω ότι ο χρόνος αργεί και ταυτόχρονα ότι περνά τόσο γρήγορα;»

Η απάντηση ίσως βρίσκεται όχι μόνο στις αλλαγές στο σώμα αλλά και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος και η ψυχολογία μας.

Πριν την εγκυμοσύνη, οι περισσότεροι οργανώνουμε τη ζωή μας με μήνες, προθεσμίες και σχέδια. Στην εγκυμοσύνη όμως εμφανίζεται μια νέα… μονάδα μέτρησης: οι εβδομάδες.

Δεν λέμε «είμαι πέντε μηνών». Λέμε «είμαι 22 εβδομάδων». Κάθε εβδομάδα αποκτά διαφορετικό νόημα. Μια νέα εξέταση, μια νέα αλλαγή στο σώμα, μια νέα πληροφορία για την ανάπτυξη του μωρού.

Έτσι ο χρόνος αρχίζει να χωρίζεται σε μικρούς σταθμούς.

Διαβάστε επίσης: Μικρές «ρουτίνες αγάπης» που το μωρό θυμάται για πάντα

Ο εγκέφαλος στρέφεται στο μέλλον

Η εγκυμοσύνη είναι μια από τις λίγες περιόδους της ζωής που ζούμε έντονα το παρόν αλλά σκεφτόμαστε συνεχώς το μέλλον. Τι θα αλλάξει; Πώς θα είναι το μωρό μου; Θα είμαι έτοιμη; Πώς θα είναι η ζωή μετά;

Η συνεχής νοητική μετακίνηση προς το μέλλον μπορεί να αλλάξει την υποκειμενική αίσθηση του χρόνου. Κάποιες ημέρες μοιάζουν αργές γιατί περιμένουμε κάτι σημαντικό. Άλλες περνούν πολύ γρήγορα γιατί το μυαλό μας βρίσκεται ήδη λίγο πιο μπροστά.

Η αναμονή είναι κι αυτή εμπειρία

Στην καθημερινότητα συνήθως αντιμετωπίζουμε την αναμονή σαν κάτι που πρέπει να τελειώσει.

Η εγκυμοσύνη όμως μας φέρνει αντιμέτωπες με κάτι διαφορετικό: δεν μπορούμε να επιταχύνουμε το χρόνο. Δεν μπορούμε να περάσουμε από την πρώτη στην τριακοστή εβδομάδα πιο γρήγορα. Και αυτό για πολλές γυναίκες είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία.

Μας (προ)καλεί να παραμείνουμε περισσότερο στο παρόν — ακόμη κι όταν ανυπομονούμε.

Δε σημαίνει ότι δεν απολαμβάνουμε την εγκυμοσύνη

Υπάρχει συχνά η προσδοκία ότι η εγκυμοσύνη πρέπει να είναι μια περίοδος απόλυτης σύνδεσης και συνεχούς χαράς. Στην πραγματικότητα όμως είναι φυσιολογικό να νιώθουμε ανυπομονησία, αμφιθυμία ή να θέλουμε κάποιες στιγμές απλώς να περάσει ο χρόνος. Αυτό δεν σημαίνει ότι απολαμβάνουμε λιγότερο αυτή την περίοδο. Σημαίνει απλώς ότι βρισκόμαστε σε μια μεγάλη μετάβαση.

Ίσως τελικά να μην αλλάζει ο χρόνος

Η εγκυμοσύνη δεν μετριέται μόνο σε εβδομάδες, εξετάσεις και μήνες. Μετριέται και σε μικρές εσωτερικές μετακινήσεις. Στον τρόπο που σκεφτόμαστε το μέλλον. Στον τρόπο που φανταζόμαστε τον εαυτό μας, που αρχίζουμε — λίγο λίγο — να γινόμαστε γονείς πριν ακόμη γνωρίσουμε το μωρό μας. Και ίσως γι’ αυτό ο χρόνος να μοιάζει διαφορετικός. Γιατί αλλάζουμε κι εμείς.