Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια συνειδητή απόφαση, κάτι αλλάζει. Οι έξοδοι αρχίζουν να κουράζουν λίγο περισσότερο, οι μεγάλες παρέες δεν έχουν πια την ίδια γοητεία, τα μηνύματα μένουν αναπάντητα για ώρες και τα σχέδια για το Σαββατοκύριακο δίνουν τη θέση τους σε ένα ήσυχο απόγευμα στο σπίτι. Όλα αυτά δεν σημαίνουν απαραίτητα απόσταση, ούτε αδιαφορία. Για πολλές γυναίκες, η εγκυμοσύνη συνοδεύεται από μια εσωτερική στροφή – μια σχεδόν αθόρυβη αναδιάταξη σχέσεων, αναγκών και προτεραιοτήτων.
Διαβάστε επίσης: Ενοχές της εγκύου: Οι 7 πιο συνηθισμένες
Όταν ο κόσμος έξω παραμένει ίδιος και ο δικός μας αλλάζει…
Η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος γεμάτη ορατές αλλαγές: το σώμα μεταμορφώνεται, οι εξετάσεις γίνονται μέρος της καθημερινότητας, η σκέψη αρχίζει να ταξιδεύει στο μέλλον. Υπάρχει όμως και μια αλλαγή λιγότερο εμφανής – αυτή που συμβαίνει στον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους. Πράγματα που κάποτε έμοιαζαν αυτονόητα χάνουν λίγη από την αξία τους. Δεν υπάρχει όπως είπαμε πάντα διάθεση για πολλές κοινωνικές υποχρεώσεις. Οι συζητήσεις που περιστρέφονται γύρω από τη δουλειά ή την καθημερινότητα μπορεί να μοιάζουν μακρινές. Και εκεί που κάποτε λέγαμε εύκολα «ναι» σε μια έξοδο, τώρα αναζητούμε περισσότερο χρόνο με τον εαυτό μας.
Γενικά, υπάρχει μια τάση να αντιμετωπίζουμε την εσωστρέφεια σαν κάτι αρνητικό. Σαν να σημαίνει απομόνωση ή κακή διάθεση. Στην εγκυμοσύνη όμως, πολλές φορές λειτουργεί διαφορετικά. Είναι μια περίοδος μετάβασης. Και κάθε μεγάλη μετάβαση χρειάζεται έναν βαθμό εσωτερικότητας. Χρειάζεται χρόνος για να επεξεργαστούμε αλλαγές, φόβους, προσδοκίες και ερωτήματα που δεν είχαμε μέχρι τώρα:
- Πώς θα είναι η ζωή μετά;
- Θα αλλάξει η σχέση με τον σύντροφό μου;
- Θα αναγνωρίζω τον εαυτό μου;
- Θα τα καταφέρω;
Όλες αυτές δεν είναι πάντα σκέψεις που λέγονται δυνατά. Συχνά εκφράζονται με μια ανάγκη για περισσότερη ησυχία.
Η ανάγκη για ηρεμία δεν είναι εγωισμός
Μία από τις πιο συχνές εμπειρίες στην εγκυμοσύνη είναι ότι αρχίζουμε να παρατηρούμε αλλιώς τους ανθρώπους γύρω μας. Κάποιοι έρχονται πιο κοντά. Κάποιοι απομακρύνονται χωρίς λόγο. Κάποιες φιλίες αποκτούν περισσότερο βάθος και άλλες δείχνουν να μένουν σε μια προηγούμενη εκδοχή της ζωής μας. Δεν είναι σπάνιο μια γυναίκα να νιώθει ότι δεν έχει πια την ίδια ενέργεια να εξηγεί συνεχώς τι νιώθει ή να συμμετέχει σε όλες τις κοινωνικές προσκλήσεις. Και αυτό δεν είναι απαραίτητα ένδειξη αλλαγής χαρακτήρα. Είναι μια φυσική ανακατεύθυνση της ενέργειας: από το έξω προς το μέσα.
Η εγκυμοσύνη ωστόσο συνοδεύεται από μια περίεργη ενοχή:
- «Μήπως απομακρύνθηκα;»
- «Μήπως δεν είμαι αρκετά διαθέσιμη;»
- «Μήπως έχω γίνει υπερβολικά κλειστή;»
Tο να ζητάμε χώρο δεν σημαίνει ότι αγαπάμε λιγότερο τους ανθρώπους μας. Σημαίνει ότι το σώμα και το μυαλό μας δουλεύουν ασταμάτητα για να υποδεχτούν κάτι νέο. Κάποιες μέρες, αυτό από μόνο του αφήνει λιγότερο χώρο για όλα τα υπόλοιπα.
Δεν υπάρχει μία «σωστή» εμπειρία στην εγκυμοσύνη
Δεν υπάρχει ένας τρόπος να βιώσεις την εγκυμοσύνη.
Κάποιες γυναίκες γίνονται πιο κοινωνικές, άλλες έχουν ανάγκη να μοιραστούν κάθε σκέψη και απολαμβάνουν περισσότερο τη συντροφιά των κοντινών τους ανθρώπων, κάποιες νιώθουν ότι χρειάζονται λίγο περισσότερο χρόνο μόνες κ.λπ.
Καμία από αυτές τις εμπειρίες δεν είναι πιο σωστή από την άλλη.
Εγκυμοσύνη: Ίσως τελικά να μην είναι εσωστρέφεια – αλλά επαναπροσδιορισμός
Ίσως αυτό που αλλάζει στην εγκυμοσύνη να μην είναι ότι κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Ίσως απλώς αρχίζουμε να ακούμε πιο προσεκτικά τι έχει πραγματικά σημασία.
Και κάπου ανάμεσα σε ακυρωμένες εξόδους, πιο ήσυχα βράδια και λιγότερα «πρέπει», αρχίζει να δημιουργείται χώρος για κάτι νέο. Όχι μόνο για το μωρό αλλά και για μια νέα εκδοχή του εαυτού μας.