Πόσο καλοί «οδηγοί» είναι τα σπερματοζωάρια;

Όπως είναι γνωστό, το ανθρώπινο σπέρμα περιέχει περίπου 300 εκατομμύρια σπερματοζωάρια, ωστόσο μόνο 1 από αυτά είναι απαραίτητο για τη σύλληψη. Τα σπερματοζωάρια κολυμπούν μέσα από τον τράχηλο στη μήτρα και κατά μήκος των σαλπίγγων. Καθώς ταξιδεύουν πραγματοποιούνται διάφορες χημικές αλλαγές που τα ωριμάζουν, ώστε να είναι ικανά να γονιμοποιήσουν το ωάριο. Όμως, όταν το ένα και μοναδικό εισχωρήσει στο ωάριο, η κυτταρική μεμβράνη σκληραίνει με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι «αντίπαλοι» να μην μπορούν να εισχωρήσουν και τελικά να πεθαίνουν. Ωστόσο, όπως δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences», ο τρόπος με τον οποίο ταξιδεύουν τα σπερματοζωάρια επιτρέπει στους ειδικούς να εκτιμήσουν διαφορετικά την αντρική υπογονιμότητα και να προσπαθήσουν να βρουν λύσεις για αυτήν. Σύμφωνα με την έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τους ειδικούς των Πανεπιστημίων του Γουόργουικ και του Μπέρμινχαμ, τα σπερματοζωάρια μοιάζουν με κακούς οδηγούς, που παίρνουν απότομα τις στροφές προκαλώντας συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να πέφτουν με φόρα στον… τοίχο. Αυτό που έκαναν οι ειδικοί ήταν να εγχύσουν μεγάλο αριθμό σπερματοζωαρίων σε κανάλια πλάτους αντίστοιχου με αυτό μιας ανθρώπινης τρίχας, προκειμένου να δουν πώς συμπεριφέρονται σε οριοθετημένους χώρους. Παρατήρησαν, λοιπόν, ότι τα σπερματοζωάρια αποφεύγουν να «οδηγούν» στη… μεσαία λωρίδα των καναλιών. Αντίθετα, τρέχουν ακανόνιστα δεξιά κι αριστερά, κι έτσι στις στροφές συγκρούονται μετωπικά είτε με τα τοιχώματα των καναλιών είτε μεταξύ τους. Όπως δηλώνει ο δρ. Πίτερ Ντενισένκο, από την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Γουόρικ, «δεν μπορούσα να μη γελάσω την πρώτη φορά που είδα τα σπερματοζωάρια να παίρνουν άτσαλα τις κλειστές στροφές και να πέφτουν με φόρα στον απέναντι… τοίχο». Μάλιστα, σε αυτό τον αγώνα δρόμου, νικητές φάνηκε να είναι τα σπερματοζωάρια εκείνα που «οδηγούσαν» πιο συνετά και κατάφερναν να ελίσσονται μέσα στα πολύπλοκα κανάλια που ήταν γεμάτα κολλώδη υγρά τα οποία δυσχέραιναν την πορεία τους. Όπως τονίζει ένας άλλος ερευνητής, ο δρ. Κίρμαν-Μπράουν, «προηγούμενες μελέτες μας έχουν δείξει ότι το σχήμα της κεφαλής των σπερματοζωαρίων μπορεί να επιδράσει στον τρόπο που κολυμπούν. Αυτό σε συνδυασμό με τα νέα στοιχεία σχετικά με τον τρόπο πλοήγησης των σπερματοζωαρίων ενδέχεται να μας οδηγήσει σε νέες μεθόδους επιλογής των πιο κατάλληλων από αυτά για γονιμοποίηση».